gęba

See also: gębą, Gęba, and geba

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *gǫba. Doublet of huba, a borrowing from Czech.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈɡɛm.ba/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛmba
  • Syllabification: gę‧ba
  • Homophones: Gęba, Gemba

Noun

gęba f (diminutive gąbka or gębusia)

  1. (colloquial, derogatory or dialectal, Żywiec, Łowicz) face, gob

Declension

Derived terms

adjectives

Descendants

  • Yiddish: גאָמבע (gombe), געמבע (gembe)

Further reading

  • gęba in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • gęba in Polish dictionaries at PWN
  • Izydor Kopernicki (1875), “gęba”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[1], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 370
  • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “gymba”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 31