triennis

Latin

Etymology

From tri- (three) +‎ annus (year) +‎ -is (suffix forming compound adjectives)

Pronunciation

Adjective

triennis (neuter trienne); third-declension two-termination adjective (only attested post-classically)

  1. three-year-old
    Synonyms: trīmus, triennālis
    • Vulgata—Genesis 15.9:
      Dixitque ad eum : Ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldæorum ut darem tibi terram istam, et possideres eam. At ille ait : Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam ? Et respondens Dominus : Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trimam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam.
      (please add an English translation of this quotation)
  2. of three years, lasting three years
    (Can we add an example for this sense?)

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative triennis trienne triennēs triennia
genitive triennis triennium
dative triennī triennibus
accusative triennem trienne triennīs
triennēs
triennia
ablative triennī triennibus
vocative triennis trienne triennēs triennia

Coordinate terms

Derived terms

References

  • triennis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • triennis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.