novennis

Latin

Etymology

From novem (nine) +‎ annus (year) +‎ -is (suffix forming compound adjectives).

Pronunciation

Adjective

novennis (neuter novenne); third-declension two-termination adjective (post-classical)

  1. nine-year-old
    Synonym: novennālis
    • c. 316 CEc. 325 CE, Lactantius, De mortibus persecutorum 20.3–4:
      Habebat ipse [Maximianus] Licinium veteris contubernii amicum et a prima militia familiarem, cuius consiliis ad omnia regenda utebatur; sed eum Caesarem facere noluit, ne filium nominaret, ut postea in Constantii locum nuncuparet Augustum atque fratrem, tunc vero ipse principatum teneret ac pro arbitrio suo debacchatus in orbem terrae vicennalia celebraret, ac substituto Caesare filio suo, tunc erat novennis, et ipse deponeret, ita cum imperii summam tenerent Licinius ac Severus et secundum Caesarum nomen Maximinus et Candidianus, inexpugnabili muro circumsaeptus securam et tranquillam degeret senectutem.
      (please add an English translation of this quotation)
  2. of nine years, lasting nine years
    (Can we add an example for this sense?)

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative novennis novenne novennēs novennia
genitive novennis novennium
dative novennī novennibus
accusative novennem novenne novennīs
novennēs
novennia
ablative novennī novennibus
vocative novennis novenne novennēs novennia

Derived terms

Coordinate terms

References

  • novennis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • novennis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.