duodecennis

Latin

Alternative forms

Etymology

duodecim (twelve) +‎ annus (year)

Pronunciation

Adjective

duodecennis (neuter duodecenne); third-declension two-termination adjective

  1. (post-classical) twelve-year-old
    • c. 363 CEc. 425 CE, Sulpicius Severus, Dialogues IX:
      Haec illorum prima virtus est, parere alieno imperio. Transgressis ad eremum, abbatis illius ordinatione panis vel quilibet cibus alius ministratur. Casu per illos dies quibus illo adveneram, cuidam qui nuper ad eremum secesserat, neque amplius ab hoc monasterio quam sex millibus tabernaculum sibi constituerat, panem abbas per duos pueros miserat, quorum major habebat aetatis annos quindecim, minor duodecennis erat.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative duodecennis duodecenne duodecennēs duodecennia
genitive duodecennis duodecennium
dative duodecennī duodecennibus
accusative duodecennem duodecenne duodecennīs
duodecennēs
duodecennia
ablative duodecennī duodecennibus
vocative duodecennis duodecenne duodecennēs duodecennia

Coordinate terms

Derived terms

References