triail

See also: triáil

Irish

Alternative forms

  • (nonstandard) triáil

Etymology

From Middle English trial or Anglo-Norman trial (act of trying, testing).

Pronunciation

Verb

triail (present analytic triaileann, future analytic triailfidh, verbal noun triail, past participle triailte)

  1. try, test
  2. (law) try

Conjugation

Conjugation of triail (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present triailim triaileann tú;
triailir
triaileann sé, sí triailimid; triaileann muid triaileann sibh triaileann siad;
triailid
a thriaileann; a thriaileas triailtear
past thriail mé; thriaileas thriail tú; thriailis thriail sé, sí thriaileamar; thriail muid thriail sibh; thriaileabhair thriail siad; thriaileadar a thriail triaileadh
past habitual thriailinn /
triailinn
thriailteá /
triailteá
thriaileadh sé, sí /
triaileadh sé, sí
thriailimis; thriaileadh muid /
triailimis; triaileadh muid
thriaileadh sibh /
triaileadh sibh
thriailidís; thriaileadh siad /
triailidís; triaileadh siad
a thriaileadh thriailtí /
triailtí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future triailfidh mé;
triailfead
triailfidh tú;
triailfir
triailfidh sé, sí triailfimid;
triailfidh muid
triailfidh sibh triailfidh siad;
triailfid
a thriailfidh; a thriailfeas triailfear
conditional thriailfinn /
triailfinn
thriailfeá /
triailfeá
thriailfeadh sé, sí /
triailfeadh sé, sí
thriailfimis; thriailfeadh muid /
triailfimis; triailfeadh muid
thriailfeadh sibh /
triailfeadh sibh
thriailfidís; thriailfeadh siad /
triailfidís; triailfeadh siad
a thriailfeadh thriailfí /
triailfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtriaile mé;
go dtriailead
go dtriaile tú;
go dtriailir
go dtriaile sé, sí go dtriailimid;
go dtriaile muid
go dtriaile sibh go dtriaile siad;
go dtriailid
go dtriailtear
past dtriailinn dtriailteá dtriaileadh sé, sí dtriailimis;
dtriaileadh muid
dtriaileadh sibh dtriailidís;
dtriaileadh siad
dtriailtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
triailim triail triaileadh sé, sí triailimis triailigí;
triailidh
triailidís triailtear
past participle triailte
verbal noun triail

archaic or dialect form
dependent form

Synonyms

Derived terms

  • atriail (retry)
  • triaileadán (test-tube)
  • triailteoir (tester; fitter-on)

Noun

triail f (genitive singular trialach, nominative plural trialacha)

  1. verbal noun of triail
  2. trial, test
  3. (law) trial

Declension

Declension of triail (fifth declension)
bare forms
singular plural
nominative triail trialacha
vocative a thriail a thrialacha
genitive trialach trialacha
dative triail trialacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an triail na trialacha
genitive na trialach na dtrialacha
dative leis an triail
don triail
leis na trialacha

Synonyms

Derived terms

  • atriail (retrial; repeated trials)
  • trialach (trial, experimental, tentative)

Mutation

Mutated forms of triail
radical lenition eclipsis
triail thriail dtriail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1975), The Irish of Cois Fhairrge, Co. Galway: A Phonetic Study, revised edition, Dublin Institute for Advanced Studies, page 44