atriail
Irish
Etymology
ath- (“re-”) + triail (“try; trial”)
Verb
atriail (present analytic atriaileann, future analytic atriailfidh, verbal noun atriail, past participle atriailte)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | atriailim | atriaileann tú; atriailir† |
atriaileann sé, sí | atriailimid; atriaileann muid | atriaileann sibh | atriaileann siad; atriailid† |
a atriaileann; a atriaileas | atriailtear |
| past | d'atriail mé; d'atriaileas / atriail mé‡; atriaileas‡ |
d'atriail tú; d'atriailis / atriail tú‡; atriailis‡ |
d'atriail sé, sí / atriail sé, sí‡ |
d'atriaileamar; d'atriail muid / atriaileamar‡; atriail muid‡ |
d'atriail sibh; d'atriaileabhair / atriail sibh‡; atriaileabhair‡ |
d'atriail siad; d'atriaileadar / atriail siad‡; atriaileadar‡ |
a d'atriail | atriaileadh; hatriaileadh† |
| past habitual | d'atriailinn / atriailinn‡ |
d'atriailteá / atriailteᇠ|
d'atriaileadh sé, sí / atriaileadh sé, sí‡ |
d'atriailimis; d'atriaileadh muid / atriailimis‡; atriaileadh muid‡ |
d'atriaileadh sibh / atriaileadh sibh‡ |
d'atriailidís; d'atriaileadh siad / atriailidís‡; atriaileadh siad‡ |
a d'atriaileadh | d'atriailtí / atriailtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | atriailfidh mé; atriailfead |
atriailfidh tú; atriailfir† |
atriailfidh sé, sí | atriailfimid; atriailfidh muid |
atriailfidh sibh | atriailfidh siad; atriailfid† |
a atriailfidh; a atriailfeas | atriailfear |
| conditional | d'atriailfinn / atriailfinn‡ |
d'atriailfeá / atriailfeᇠ|
d'atriailfeadh sé, sí / atriailfeadh sé, sí‡ |
d'atriailfimis; d'atriailfeadh muid / atriailfimis‡; atriailfeadh muid‡ |
d'atriailfeadh sibh / atriailfeadh sibh‡ |
d'atriailfidís; d'atriailfeadh siad / atriailfidís‡; atriailfeadh siad‡ |
a d'atriailfeadh | d'atriailfí / atriailfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-atriaile mé; go n-atriailead† |
go n-atriaile tú; go n-atriailir† |
go n-atriaile sé, sí | go n-atriailimid; go n-atriaile muid |
go n-atriaile sibh | go n-atriaile siad; go n-atriailid† |
— | go n-atriailtear |
| past | dá n-atriailinn | dá n-atriailteá | dá n-atriaileadh sé, sí | dá n-atriailimis; dá n-atriaileadh muid |
dá n-atriaileadh sibh | dá n-atriailidís; dá n-atriaileadh siad |
— | dá n-atriailtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | atriailim | atriail | atriaileadh sé, sí | atriailimis | atriailigí; atriailidh† |
atriailidís | — | atriailtear |
| past participle | atriailte | |||||||
| verbal noun | atriail | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Noun
atriail f (genitive as substantive atrialach, genitive as verbal noun atriailte, plural atrialacha)
- verbal noun of atriail
- (law) retrial
- (statistics) repeated trials
Declension
- As substantive
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
- As verbal noun
| ||||||||||||||||||||||||
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| atriail | n-atriail | hatriail | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “atriail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN