tástáil
See also: tastáil
Irish
Etymology
Borrowed from English taste + -áil.
Verb
tástáil (present analytic tástálann, future analytic tástálfaidh, verbal noun tástáil, past participle tástáilte)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | tástálaim | tástálann tú; tástálair† |
tástálann sé, sí | tástálaimid; tástálann muid | tástálann sibh | tástálann siad; tástálaid† |
a thástálann; a thástálas | tástáiltear |
| past | thástáil mé; thástálas | thástáil tú; thástálais | thástáil sé, sí | thástálamar; thástáil muid | thástáil sibh; thástálabhair | thástáil siad; thástáladar | a thástáil | tástáladh |
| past habitual | thástálainn / tástálainn‡ |
thástáilteá / tástáilteᇠ|
thástáladh sé, sí / tástáladh sé, sí‡ |
thástálaimis; thástáladh muid / tástáladh muid‡ |
thástáladh sibh / tástáladh sibh‡ |
thástálaidís; thástáladh siad / tástálaidís‡; tástáladh siad‡ |
a thástáladh | thástáiltí / tástáiltí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | tástálfaidh mé; tástálfad |
tástálfaidh tú; tástálfair† |
tástálfaidh sé, sí | tástálfaimid; tástálfaidh muid |
tástálfaidh sibh | tástálfaidh siad; tástálfaid† |
a thástálfaidh; a thástálfas | tástálfar |
| conditional | thástálfainn / tástálfainn‡ |
thástálfá / tástálfᇠ|
thástálfadh sé, sí / tástálfadh sé, sí‡ |
thástálfaimis; thástálfadh muid / tástálfaimis‡; tástálfadh muid‡ |
thástálfadh sibh / tástálfadh sibh‡ |
thástálfaidís; thástálfadh siad / tástálfaidís‡; tástálfadh siad‡ |
a thástálfadh | thástálfaí / tástálfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtástála mé; go dtástálad† |
go dtástála tú; go dtástálair† |
go dtástála sé, sí | go dtástálaimid; go dtástála muid |
go dtástála sibh | go dtástála siad; go dtástálaid† |
— | go dtástáiltear |
| past | dá dtástálainn | dá dtástáilteá | dá dtástáladh sé, sí | dá dtástálaimis; dá dtástáladh muid |
dá dtástáladh sibh | dá dtástálaidís; dá dtástáladh siad |
— | dá dtástáiltí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | tástálaim | tástáil | tástáladh sé, sí | tástálaimis | tástálaigí; tástálaidh† |
tástálaidís | — | tástáiltear |
| past participle | tástáilte | |||||||
| verbal noun | tástáil | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Synonyms
- (test, try): triail
Noun
tástáil f (genitive singular tástála, nominative plural tástálacha)
- verbal noun of tástáil
- taste, sample
- test, trial, experiment
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Synonyms
- (test, trial): triail
Derived terms
- tástáil tiomána (“driving test”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| tástáil | thástáil | dtástáil |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.