tiran

See also: тиран and Tiran

Asturian

Verb

tiran

  1. third-person plural present subjunctive of tirar

Dutch

Etymology

From Latin tyrannus (monarch, ruler; tyrant), itself from Ancient Greek τύραννος (túrannos, tyrant). The sense "tyrant flycatcher" corresponds to the taxonomic family name, translingual Tyrannidae; more at tyrant flycatcher.

Pronunciation

  • (NL):(file)

Noun

tiran m (plural tirannen, diminutive tirannetje n)

  1. (historical) tyrant, absolute ruler of an Ancient polis
    Synonym: tyrannos
  2. (common usage) tyrant, despotic ruler
    Synonyms: despoot, dwingeland
    Tirannen van Caligula tot Ceaucescu hebben grillen, wreedheid en grootheidswaan gemeen
    Tyrants from Caligula to Ceaucescu have whims, cruelty and megalomania in common
  3. (figuratively) any oppressive, bossy or dictatorial person
    Synonym: dwingeland
  4. a tyrant flycatcher, any bird of the family Tyrannidae
    Hyponym: koningstiran

Derived terms

Descendants

  • Indonesian: tiran

Anagrams

Galician

Verb

tiran

  1. third-person plural present indicative of tirar

Indonesian

Etymology

Borrowed from Dutch tiran, from Latin tyrannus (monarch, ruler; tyrant), from Ancient Greek τύραννος (túrannos, tyrant).

Pronunciation

Noun

tiran (plural tiran-tiran or para tiran)

  1. (politics) tyrant

Further reading

Kavalan

Noun

tiran

  1. bedbug

Romanian

Etymology

From Ancient Greek τύραννος (túrannos, tyrant), through French tyran or Russian тира́н (tirán).

Pronunciation

  • IPA(key): [tiˈran]

Noun

tiran m (plural tirani, feminine equivalent tirană)

  1. tyrant

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative tiran tiranul tirani tiranii
genitive-dative tiran tiranului tirani tiranilor
vocative tiranule tiranilor

Derived terms

Spanish

Verb

tiran

  1. third-person plural present indicative of tirar

Turkish

Etymology

Borrowed from French tyran.

Pronunciation

  • IPA(key): /tiˈɾan/
  • Hyphenation: ti‧ran.

Noun

tiran (definite accusative tiranı, plural tiranlar)

  1. tyrant
    Synonyms: despot, zorba

Declension

Declension of tiran
singular plural
nominative tiran tiranlar
definite accusative tiranı tiranları
dative tirana tiranlara
locative tiranda tiranlarda
ablative tirandan tiranlardan
genitive tiranın tiranların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular tiranım tiranlarım
2nd singular tiranın tiranların
3rd singular tiranı tiranları
1st plural tiranımız tiranlarımız
2nd plural tiranınız tiranlarınız
3rd plural tiranları tiranları
definite accusative
singular plural
1st singular tiranımı tiranlarımı
2nd singular tiranını tiranlarını
3rd singular tiranını tiranlarını
1st plural tiranımızı tiranlarımızı
2nd plural tiranınızı tiranlarınızı
3rd plural tiranlarını tiranlarını
dative
singular plural
1st singular tiranıma tiranlarıma
2nd singular tiranına tiranlarına
3rd singular tiranına tiranlarına
1st plural tiranımıza tiranlarımıza
2nd plural tiranınıza tiranlarınıza
3rd plural tiranlarına tiranlarına
locative
singular plural
1st singular tiranımda tiranlarımda
2nd singular tiranında tiranlarında
3rd singular tiranında tiranlarında
1st plural tiranımızda tiranlarımızda
2nd plural tiranınızda tiranlarınızda
3rd plural tiranlarında tiranlarında
ablative
singular plural
1st singular tiranımdan tiranlarımdan
2nd singular tiranından tiranlarından
3rd singular tiranından tiranlarından
1st plural tiranımızdan tiranlarımızdan
2nd plural tiranınızdan tiranlarınızdan
3rd plural tiranlarından tiranlarından
genitive
singular plural
1st singular tiranımın tiranlarımın
2nd singular tiranının tiranlarının
3rd singular tiranının tiranlarının
1st plural tiranımızın tiranlarımızın
2nd plural tiranınızın tiranlarınızın
3rd plural tiranlarının tiranlarının
Predicative forms
singular plural
1st singular tiranım tiranlarım
2nd singular tiransın tiranlarsın
3rd singular tiran
tirandır
tiranlar
tiranlardır
1st plural tiranız tiranlarız
2nd plural tiransınız tiranlarsınız
3rd plural tiranlar tiranlardır

Derived terms

  • tiranlık

Further reading