tacair
Irish
Etymology
From tacar (“gleaning, gathering”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈt̪ˠɑkəɾʲ/, /ˈt̪ˠakəɾʲ/
Verb
tacair (present analytic tacraíonn, future analytic tacróidh, verbal noun tacar, past participle tacartha) (rare)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | tacraím | tacraíonn tú; tacraír† |
tacraíonn sé, sí | tacraímid; tacraíonn muid |
tacraíonn sibh | tacraíonn siad; tacraíd† |
a thacraíonn; a thacraíos | tacraítear |
| past | thacair mé; thacraíos | thacair tú; thacraís | thacair sé, sí | thacraíomar; thacair muid | thacair sibh; thacraíobhair | thacair siad; thacraíodar | a thacair | tacraíodh |
| past habitual | thacraínn / tacraínn‡ |
thacraíteá / tacraíteᇠ|
thacraíodh sé, sí / tacraíodh sé, sí‡ |
thacraímis; thacraíodh muid / tacraímis‡; tacraíodh muid‡ |
thacraíodh sibh / tacraíodh sibh‡ |
thacraídís; thacraíodh / tacraídís‡; tacraíodh siad‡ |
a thacraíodh | thacraítí / tacraítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | tacróidh mé; tacród; tacróchaidh mé† |
tacróidh tú; tacróir†; tacróchaidh tú† |
tacróidh sé, sí; tacróchaidh sé, sí† |
tacróimid; tacróidh muid; tacróchaimid†; tacróchaidh muid† |
tacróidh sibh; tacróchaidh sibh† |
tacróidh siad; tacróid†; tacróchaidh siad† |
a thacróidh; a thacrós; a thacróchaidh†; a thacróchas† | tacrófar; tacróchar† |
| conditional | thacróinn; thacróchainn† / tacróinn‡; tacróchainn†‡ |
thacrófá; thacróchthᆠ/ tacrófá‡; tacróchthᆇ |
thacródh sé, sí; thacróchadh sé, sí† / tacródh sé, sí‡; tacróchadh sé, s톇 |
thacróimis; thacródh muid; thacróchaimis†; thacróchadh muid† / tacróimis‡; tacródh muid‡; tacróchaimis†‡; tacróchadh muid†‡ |
thacródh sibh; thacróchadh sibh† / tacródh sibh‡; tacróchadh sibh†‡ |
thacróidís; thacródh siad; thacróchaidís†; thacróchadh siad† / tacróidís‡; tacródh siad‡; tacróchaidís†‡; tacróchadh siad†‡ |
a thacródh; a thacróchadh† | thacrófaí; thacróchthaí† / tacrófaí‡; tacróchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtacraí mé; go dtacraíod† |
go dtacraí tú; go dtacraír† |
go dtacraí sé, sí | go dtacraímid; go dtacraí muid |
go dtacraí sibh | go dtacraí siad; go dtacraíd† |
— | go dtacraítear |
| past | dá dtacraínn | dá dtacraíteá | dá dtacraíodh sé, sí | dá dtacraímis; dá dtacraíodh muid |
dá dtacraíodh sibh | dá dtacraídís; dá dtacraíodh siad |
— | dá dtacraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | tacraím | tacair | tacraíodh sé, sí | tacraímis | tacraígí; tacraídh† |
tacraídís | — | tacraítear |
| past participle | tacartha | |||||||
| verbal noun | tacar | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Noun
tacair
- inflection of tacar:
- vocative/genitive singular
- nominative/dative plural
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| tacair | thacair | dtacair |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “2 tacraid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1927), “tacraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1153; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “tacair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN