swołocz

Borrowed from Russian сво́лочь (svóločʹ). First attested in 1857.^[1]

• IPA^(key): /ˈsfɔ.wɔt͡ʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔwɔt͡ʂ
• Syllabification: swo‧łocz

swołocz f(derogatory)

1. (countable) scumbag, scoundrel, asshole, lowlife (rude, obnoxious, unpleasant, cruel, or otherwise contemptible or despicable person)
   • 1949 [1948], Bohdan Czeszko, Początek edukacji. Opowiadania, Warszawa: Czytelnik, →OCLC, page 28:

     Mojego Mietka nakryli […] zawsze się trafi jakaś swołocz — kapuś, doniesie.

     They caught my Mietek […] there's always some scumbag — a snitch, who will inform.

2. (collective, uncountable) rabble, riffraff, mob (unruly group of people)

   Synonyms: bydło, dzicz, hołota, hultajstwo, motłoch, tałatajstwo, tłuszcza

   • 2003, Adam Czerniawski, Narracje ormiańskie [Armenian Narratives] (Archipelagi)‎^[2], 1. edition (fiction), quoted in NKJP, Warszawa: W.A.B., published 2003, →ISBN, →LCCN, →OCLC, →OL:

     Uskarżał się na mgłę wokół Orly, która zmusiła go do podróżowania w towarzystwie różnego tałatajstwa i zuchwałej swołoczy.

     He complained about the fog around Orly, which forced him to travel in the company of various riff-raff and insolent mob.

• swołocz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• swołocz in Polish dictionaries at PWN
• “swołocz”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022