stoczyć

Polish

Etymology

    From s- + toczyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstɔ.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: sto‧czyć
    • Homophone: ztoczyć

    Verb

    stoczyć pf (imperfective staczać)

    1. (transitive) to roll downwards
    2. (transitive) to hold, to conduct, to carry out something adversarial (e.g. a battle, a duel, a debate)
    3. (transitive) to eat away at, to break down, to destroy
    4. (reflexive with się) to roll downwards, to be rolled downwards
    5. (reflexive with się) to descend into decadence
      Synonym: zdemoralizować się

    Conjugation

    Conjugation of stoczyć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive stoczyć
    future tense 1st stoczę stoczymy
    2nd stoczysz stoczycie
    3rd stoczy stoczą
    impersonal stoczy się
    past tense 1st stoczyłem,
    -(e)m stoczył
    stoczyłam,
    -(e)m stoczyła
    stoczyłom,
    -(e)m stoczyło
    stoczyliśmy,
    -(e)śmy stoczyli
    stoczyłyśmy,
    -(e)śmy stoczyły
    2nd stoczyłeś,
    -(e)ś stoczył
    stoczyłaś,
    -(e)ś stoczyła
    stoczyłoś,
    -(e)ś stoczyło
    stoczyliście,
    -(e)ście stoczyli
    stoczyłyście,
    -(e)ście stoczyły
    3rd stoczył stoczyła stoczyło stoczyli stoczyły
    impersonal stoczono
    conditional 1st stoczyłbym,
    bym stoczył
    stoczyłabym,
    bym stoczyła
    stoczyłobym,
    bym stoczyło
    stoczylibyśmy,
    byśmy stoczyli
    stoczyłybyśmy,
    byśmy stoczyły
    2nd stoczyłbyś,
    byś stoczył
    stoczyłabyś,
    byś stoczyła
    stoczyłobyś,
    byś stoczyło
    stoczylibyście,
    byście stoczyli
    stoczyłybyście,
    byście stoczyły
    3rd stoczyłby,
    by stoczył
    stoczyłaby,
    by stoczyła
    stoczyłoby,
    by stoczyło
    stoczyliby,
    by stoczyli
    stoczyłyby,
    by stoczyły
    impersonal stoczono by
    imperative 1st niech stoczę stoczmy
    2nd stocz stoczcie
    3rd niech stoczy niech stoczą
    passive adjectival participle stoczony stoczona stoczone stoczeni stoczone
    anterior adverbial participle stoczywszy
    verbal noun stoczenie

    Further reading

    • stoczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • stoczyć in Polish dictionaries at PWN