Italian
Verb
scindo
- first-person singular present indicative of scindere
Latin
Etymology
From Proto-Italic *skindō, from Proto-Indo-European *skinédti ~ *skindénti (“to split, to dissect”). Cognate with Ancient Greek σχίζω (skhízō).
Pronunciation
Verb
scindō (present infinitive scindere, perfect active scidī or scicidī, supine scissum); third conjugation
- to cut, tear
- Synonym: dīripiō
- to rend or break asunder; carve; split, divide or separate by force
- Synonyms: dīscindō, carpō, findō, discerpō, distineō, discīdō, incīdō, intercīdō, distrahō
- Antonyms: cōgō, congerō, coniungō, contrahō
- to tear off one's travelling cloak; urge or press one to stay
- to part, separate, divide
- to destroy
- to distract, agitate, disturb
Conjugation
Note that the perfect stem can be reduplicated, as in scicidī.
Conjugation of scindō (third conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
scindō
|
scindis
|
scindit
|
scindimus
|
scinditis
|
scindunt
|
| imperfect
|
scindēbam
|
scindēbās
|
scindēbat
|
scindēbāmus
|
scindēbātis
|
scindēbant
|
| future
|
scindam
|
scindēs
|
scindet
|
scindēmus
|
scindētis
|
scindent
|
| perfect
|
scidī, scicidī
|
scidistī, scicidistī
|
scidit, scicidit
|
scidimus, scicidimus
|
scidistis, scicidistis
|
scidērunt, scidēre, scicidērunt, scicidēre
|
| pluperfect
|
scideram, scicideram
|
sciderās, sciciderās
|
sciderat, sciciderat
|
sciderāmus, sciciderāmus
|
sciderātis, sciciderātis
|
sciderant, sciciderant
|
| future perfect
|
sciderō, sciciderō
|
scideris, scicideris
|
sciderit, sciciderit
|
sciderimus, sciciderimus
|
scideritis, scicideritis
|
sciderint, sciciderint
|
| passive
|
present
|
scindor
|
scinderis, scindere
|
scinditur
|
scindimur
|
scindiminī
|
scinduntur
|
| imperfect
|
scindēbar
|
scindēbāris, scindēbāre
|
scindēbātur
|
scindēbāmur
|
scindēbāminī
|
scindēbantur
|
| future
|
scindar
|
scindēris, scindēre
|
scindētur
|
scindēmur
|
scindēminī
|
scindentur
|
| perfect
|
scissus + present active indicative of sum
|
| pluperfect
|
scissus + imperfect active indicative of sum
|
| future perfect
|
scissus + future active indicative of sum
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
scindam
|
scindās
|
scindat
|
scindāmus
|
scindātis
|
scindant
|
| imperfect
|
scinderem
|
scinderēs
|
scinderet
|
scinderēmus
|
scinderētis
|
scinderent
|
| perfect
|
sciderim, sciciderim
|
sciderīs, sciciderīs
|
sciderit, sciciderit
|
sciderīmus, sciciderīmus
|
sciderītis, sciciderītis
|
sciderint, sciciderint
|
| pluperfect
|
scidissem, scicidissem
|
scidissēs, scicidissēs
|
scidisset, scicidisset
|
scidissēmus, scicidissēmus
|
scidissētis, scicidissētis
|
scidissent, scicidissent
|
| passive
|
present
|
scindar
|
scindāris, scindāre
|
scindātur
|
scindāmur
|
scindāminī
|
scindantur
|
| imperfect
|
scinderer
|
scinderēris, scinderēre
|
scinderētur
|
scinderēmur
|
scinderēminī
|
scinderentur
|
| perfect
|
scissus + present active subjunctive of sum
|
| pluperfect
|
scissus + imperfect active subjunctive of sum
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
—
|
scinde
|
—
|
—
|
scindite
|
—
|
| future
|
—
|
scinditō
|
scinditō
|
—
|
scinditōte
|
scinduntō
|
| passive
|
present
|
—
|
scindere
|
—
|
—
|
scindiminī
|
—
|
| future
|
—
|
scinditor
|
scinditor
|
—
|
—
|
scinduntor
|
| scindere
|
scindī
|
scindēns
|
—
|
| scissūrum esse
|
scissum īrī
|
scissūrus
|
scindendus, scindundus
|
scidisse, scicidisse
|
scissum esse
|
—
|
scissus
|
| —
|
scissum fore
|
—
|
—
|
| scissūrum fuisse
|
—
|
—
|
—
|
| scindendī
|
scindendō
|
scindendum
|
scindendō
|
scissum
|
scissū
|
Derived terms
Descendants
References
- “scindo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “scindo”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “scindo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.