σχίζω

Ancient Greek

Etymology

    From Proto-Hellenic *skʰíďďō, from Proto-Indo-European *skid-yé-ti, from *skeyd- (“to divide, split”). Cognates include Sanskrit छिनत्ति (chinátti), Latin scindō, Old Armenian ցտեմ (cʻtem) and Old English sċītan (English shit).[1]

    Pronunciation

     

    Verb

    σχῐ́ζω • (skhĭ́zō)

    1. to split, cleave
      • c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, The Shield of Heracles 428:
        ὅς τε μάλ’ ἐνδυκέως ῥινὸν κρατεροῖς ὀνύχεσσι σχίσσας
        hós te mál’ endukéōs rhinòn krateroîs onúkhessi skhíssas
        very eagerly ripping the hide with his strong claws
      • 7th–6th centuries BC, Homeric Hymn to Hermes 128:
        καὶ ἔσχισε δώδεκα μοίρας κληροπαλεῖς
        kaì éskhise dṓdeka moíras klēropaleîs
        and cut them into twelve portions distributed by lot
      1. to part, separate, divide
        • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 2.17:
          ὁ γὰρ δὴ Νεῖλος […] ῥέει μέσην Αἴγυπτον σχίζων ἐς θάλασσαν.
          ho gàr dḕ Neîlos […] rhéei mésēn Aígupton skhízōn es thálassan.
          For the Nile […] divides Egypt in two parts as it flows to the sea.
        • 360 BCE, Plato, The Sophist 264d:
          πάλιν τοίνυν ἐπιχειρῶμεν, σχίζοντες διχῇ τὸ προτεθὲν γένος
          pálin toínun epikheirômen, skhízontes dikhēî tò protethèn génos
          Then let us try again; dividing in two the proposed class
      2. to curdle milk
    2. (figuratively) to divide
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 7.219:
        ἐνθαῦτα ἐβουλεύοντο οἱ Ἕλληνες, καί σφεων ἐσχίζοντο αἱ γνῶμαι:
        enthaûta ebouleúonto hoi Héllēnes, kaí spheōn eskhízonto hai gnômai:
        The Hellenes then took counsel, but their opinions were divided.

    Inflection

       Present: σχῐ́ζω, σχῐ́ζομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative σχῐ́ζω σχῐ́ζεις σχῐ́ζει σχῐ́ζετον σχῐ́ζετον σχῐ́ζομεν σχῐ́ζετε σχῐ́ζουσῐ(ν)
    subjunctive σχῐ́ζω σχῐ́ζῃς σχῐ́ζῃ σχῐ́ζητον σχῐ́ζητον σχῐ́ζωμεν σχῐ́ζητε σχῐ́ζωσῐ(ν)
    optative σχῐ́ζοιμῐ σχῐ́ζοις σχῐ́ζοι σχῐ́ζοιτον σχῐζοίτην σχῐ́ζοιμεν σχῐ́ζοιτε σχῐ́ζοιεν
    imperative   σχῐ́ζε σχῐζέτω σχῐ́ζετον σχῐζέτων   σχῐ́ζετε σχῐζόντων
    middle/passive indicative σχῐ́ζομαι σχῐ́ζῃ,
    σχῐ́ζει     		σχῐ́ζεται σχῐ́ζεσθον σχῐ́ζεσθον σχῐζόμεθᾰ σχῐ́ζεσθε σχῐ́ζονται
    subjunctive σχῐ́ζωμαι σχῐ́ζῃ σχῐ́ζηται σχῐ́ζησθον σχῐ́ζησθον σχῐζώμεθᾰ σχῐ́ζησθε σχῐ́ζωνται
    optative σχῐζοίμην σχῐ́ζοιο σχῐ́ζοιτο σχῐ́ζοισθον σχῐζοίσθην σχῐζοίμεθᾰ σχῐ́ζοισθε σχῐ́ζοιντο
    imperative   σχῐ́ζου σχῐζέσθω σχῐ́ζεσθον σχῐζέσθων   σχῐ́ζεσθε σχῐζέσθων
    active middle/passive
    infinitive σχῐ́ζειν σχῐ́ζεσθαι
    participle m σχῐ́ζων σχῐζόμενος
    f σχῐ́ζουσᾰ σχῐζομένη
    n σχῐ́ζον σχῐζόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἔσχῐζον, ἐσχῐζόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔσχῐζον ἔσχῐζες ἔσχῐζε(ν) ἐσχῐ́ζετον ἐσχῐζέτην ἐσχῐ́ζομεν ἐσχῐ́ζετε ἔσχῐζον
    middle/passive indicative ἐσχῐζόμην ἐσχῐ́ζου ἐσχῐ́ζετο ἐσχῐ́ζεσθον ἐσχῐζέσθην ἐσχῐζόμεθᾰ ἐσχῐ́ζεσθε ἐσχῐ́ζοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: σχῐ́ζον, σχῐζόμην (poetic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative σχῐ́ζον σχῐ́ζες σχῐ́ζε(ν) σχῐ́ζετον σχῐζέτην σχῐ́ζομεν σχῐ́ζετε σχῐ́ζον
    middle/passive indicative σχῐζόμην σχῐ́ζου σχῐ́ζετο σχῐ́ζεσθον σχῐζέσθην σχῐζόμεθᾰ σχῐ́ζεσθε σχῐ́ζοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: σχῐ́σω, σχῐ́σομαι, σχισθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative σχῐ́σω σχῐ́σεις σχῐ́σει σχῐ́σετον σχῐ́σετον σχῐ́σομεν σχῐ́σετε σχῐ́σουσῐ(ν)
    optative σχῐ́σοιμῐ σχῐ́σοις σχῐ́σοι σχῐ́σοιτον σχῐσοίτην σχῐ́σοιμεν σχῐ́σοιτε σχῐ́σοιεν
    middle indicative σχῐ́σομαι σχῐ́σῃ,
    σχῐ́σει     		σχῐ́σεται σχῐ́σεσθον σχῐ́σεσθον σχῐσόμεθᾰ σχῐ́σεσθε σχῐ́σονται
    optative σχῐσοίμην σχῐ́σοιο σχῐ́σοιτο σχῐ́σοισθον σχῐσοίσθην σχῐσοίμεθᾰ σχῐ́σοισθε σχῐ́σοιντο
    passive indicative σχισθήσομαι σχισθήσῃ,
    σχισθήσει     		σχισθήσεται σχισθήσεσθον σχισθήσεσθον σχισθησόμεθᾰ σχισθήσεσθε σχισθήσονται
    optative σχισθησοίμην σχισθήσοιο σχισθήσοιτο σχισθήσοισθον σχισθησοίσθην σχισθησοίμεθᾰ σχισθήσοισθε σχισθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive σχῐ́σειν σχῐ́σεσθαι σχισθήσεσθαι
    participle m σχῐ́σων σχῐσόμενος σχισθησόμενος
    f σχῐ́σουσᾰ σχῐσομένη σχισθησομένη
    n σχῐ́σον σχῐσόμενον σχισθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἔσχῐσᾰ, ἐσχῐσᾰ́μην, ἐσχίσθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔσχῐσᾰ ἔσχῐσᾰς ἔσχῐσε(ν) ἐσχῐ́σᾰτον ἐσχῐσᾰ́την ἐσχῐ́σᾰμεν ἐσχῐ́σᾰτε ἔσχῐσᾰν
    subjunctive σχῐ́σω σχῐ́σῃς σχῐ́σῃ σχῐ́σητον σχῐ́σητον σχῐ́σωμεν σχῐ́σητε σχῐ́σωσῐ(ν)
    optative σχῐ́σαιμῐ σχῐ́σειᾰς,
    σχῐ́σαις     		σχῐ́σειε(ν),
    σχῐ́σαι     		σχῐ́σαιτον σχῐσαίτην σχῐ́σαιμεν σχῐ́σαιτε σχῐ́σειᾰν,
    σχῐ́σαιεν
    imperative   σχῐ́σον σχῐσᾰ́τω σχῐ́σᾰτον σχῐσᾰ́των   σχῐ́σᾰτε σχῐσᾰ́ντων
    middle indicative ἐσχῐσᾰ́μην ἐσχῐ́σω ἐσχῐ́σᾰτο ἐσχῐ́σᾰσθον ἐσχῐσᾰ́σθην ἐσχῐσᾰ́μεθᾰ ἐσχῐ́σᾰσθε ἐσχῐ́σᾰντο
    subjunctive σχῐ́σωμαι σχῐ́σῃ σχῐ́σηται σχῐ́σησθον σχῐ́σησθον σχῐσώμεθᾰ σχῐ́σησθε σχῐ́σωνται
    optative σχῐσαίμην σχῐ́σαιο σχῐ́σαιτο σχῐ́σαισθον σχῐσαίσθην σχῐσαίμεθᾰ σχῐ́σαισθε σχῐ́σαιντο
    imperative   σχῐ́σαι σχῐσᾰ́σθω σχῐ́σᾰσθον σχῐσᾰ́σθων   σχῐ́σᾰσθε σχῐσᾰ́σθων
    passive indicative ἐσχίσθην ἐσχίσθης ἐσχίσθη ἐσχίσθητον ἐσχισθήτην ἐσχίσθημεν ἐσχίσθητε ἐσχίσθησᾰν
    subjunctive σχισθῶ σχισθῇς σχισθῇ σχισθῆτον σχισθῆτον σχισθῶμεν σχισθῆτε σχισθῶσῐ(ν)
    optative σχισθείην σχισθείης σχισθείη σχισθεῖτον,
    σχισθείητον     		σχισθείτην,
    σχισθειήτην     		σχισθεῖμεν,
    σχισθείημεν     		σχισθεῖτε,
    σχισθείητε     		σχισθεῖεν,
    σχισθείησᾰν
    imperative   σχίσθητῐ σχισθήτω σχίσθητον σχισθήτων   σχίσθητε σχισθέντων
    active middle passive
    infinitive σχῐ́σαι σχῐ́σᾰσθαι σχισθῆναι
    participle m σχῐ́σᾱς σχῐσᾰ́μενος σχισθείς
    f σχῐ́σᾱσᾰ σχῐσᾰμένη σχισθεῖσᾰ
    n σχῐ́σᾰν σχῐσᾰ́μενον σχισθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: σχῐ́σσᾰ, σχῐσσᾰ́μην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative σχῐ́σσᾰ σχῐ́σσᾰς σχῐ́σσε(ν) σχῐ́σσᾰτον σχῐσσᾰ́την σχῐ́σσᾰμεν σχῐ́σσᾰτε σχῐ́σσᾰν
    subjunctive σχῐ́σσω,
    σχῐ́σσωμῐ     		σχῐ́σσῃς,
    σχῐ́σσῃσθᾰ     		σχῐ́σσῃ,
    σχῐ́σσῃσῐ(ν)     		σχῐ́σσητον,
    σχῐ́σσετον     		σχῐ́σσητον,
    σχῐ́σσετον     		σχῐ́σσωμεν,
    σχῐ́σσομεν     		σχῐ́σσητε,
    σχῐ́σσετε     		σχῐ́σσωσῐ(ν)
    optative σχῐ́σσαιμῐ σχῐ́σσαις,
    σχῐ́σσαισθᾰ,
    σχῐ́σσειᾰς     		σχῐ́σσειε(ν),
    σχῐ́σσαι     		σχῐσσεῖτον σχῐσσείτην σχῐσσεῖμεν σχῐσσεῖτε σχῐσσεῖεν
    imperative   σχῐ́σσον σχῐσσᾰ́τω σχῐ́σσᾰτον σχῐσσᾰ́των   σχῐ́σσᾰτε σχῐσσᾰ́ντων
    middle indicative σχῐσσᾰ́μην σχῐ́σσᾰο σχῐ́σσᾰτο σχῐ́σσᾰσθον σχῐσσᾰ́σθην σχῐσσᾰ́με(σ)θᾰ σχῐ́σσᾰσθε σχῐ́σσᾰντο
    subjunctive σχῐ́σσωμαι,
    σχῐ́σσομαι     		σχῐ́σσῃ,
    σχῐ́σσεαι     		σχῐ́σσηται,
    σχῐ́σσεται     		σχῐ́σσησθον σχῐ́σσησθον σχῐσσώμε(σ)θᾰ,
    σχῐσσόμε(σ)θᾰ     		σχῐ́σσησθε σχῐ́σσωνται
    optative σχῐσσαίμην σχῐ́σσαιο σχῐ́σσαιτο σχῐ́σσαισθον σχῐσσαίσθην σχῐσσαίμε(σ)θᾰ σχῐ́σσαισθε σχῐσσαίᾰτο
    imperative   σχῐ́σσαι σχῐσσᾰ́σθω σχῐ́σσᾰσθον σχῐσσᾰ́σθων   σχῐ́σσᾰσθε σχῐσσᾰ́σθων
    active middle
    infinitive σχῐ́σσαι,
    σχῐσσᾰ́μεν,
    σχῐσσᾰμέναι     		σχῐ́σσᾰσθαι
    participle m σχῐ́σσᾱς σχῐσσᾰ́μενος
    f σχῐ́σσᾱσᾰ σχῐσσᾰμένη
    n σχῐ́σσᾰν σχῐσσᾰ́μενον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: ἔσχισμαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle/passive indicative ἔσχισμαι ἔσχισαι ἔσχισται ἔσχισθον ἔσχισθον ἐσχίσμεθᾰ ἔσχισθε ἐσχίσᾰται
    subjunctive ἐσχισμένος ὦ ἐσχισμένος ᾖς ἐσχισμένος ᾖ ἐσχισμένω ἦτον ἐσχισμένω ἦτον ἐσχισμένοι ὦμεν ἐσχισμένοι ἦτε ἐσχισμένοι ὦσῐ(ν)
    optative ἐσχισμένος εἴην ἐσχισμένος εἴης ἐσχισμένος εἴη ἐσχισμένω εἴητον,
    εἶτον     		ἐσχισμένω εἰήτην,
    εἴτην     		ἐσχισμένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		ἐσχισμένοι εἴητε,
    εἶτε     		ἐσχισμένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   ἔσχισο ἐσχίσθω ἔσχισθον ἐσχίσθων   ἔσχισθε ἐσχίσθων
    middle/passive
    infinitive ἐσχῖσθαι
    participle m ἐσχισμένος
    f ἐσχισμένη
    n ἐσχισμένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    • ἀκροσχῐδής (akroskhĭdḗs)
    • ᾰ̓νᾰσχῐ́ζω (ănăskhĭ́zō)
    • ᾰ̓ποσχῐ́ζω (ăposkhĭ́zō)
    • ᾰ̓σχῐδής (ăskhĭdḗs)
    • αὐτοσχῐδής (autoskhĭdḗs)
    • δῐᾰσχῐδής (dĭăskhĭdḗs)
    • δῐᾰσχῐ́ζω (dĭăskhĭ́zō)
    • δῐσχῐδής (dĭskhĭdḗs)
    • ἐκσχῐ́ζω (ekskhĭ́zō)
    • ἐνσχῐ́ζω (enskhĭ́zō)
    • ἐπῐσχῐ́ζω (epĭskhĭ́zō)
    • εὐσχῐδής (euskhĭdḗs)
    • κᾰτᾰσχῐ́ζω (kătăskhĭ́zō)
    • λεπτοσχῐδής (leptoskhĭdḗs)
    • μεγασχῐδής (megaskhĭdḗs)
    • μεσοσχῐδής (mesoskhĭdḗs)
    • μονοσχῐδής (monoskhĭdḗs)
    • νεοσχῐδής (neoskhĭdḗs)
    • πᾰρᾰσχῐ́ζω (părăskhĭ́zō)
    • περισχῐδής (periskhĭdḗs)
    • περισχῐ́ζω (periskhĭ́zō)
    • πολῠσχῐδής (polŭskhĭdḗs)
    • προσχῐ́ζω (proskhĭ́zō)
    • σῠσχῐ́ζω (sŭskhĭ́zō)
    • τετρασχῐδής (tetraskhĭdḗs)
    • τρισχῐδής (triskhĭdḗs)
    • ῠ̔ποσχῐ́ζω (hŭposkhĭ́zō)
    • χᾰμαισχῐδής (khămaiskhĭdḗs)

    References

    1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σχίζω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1437

    Further reading

    Greek

    Etymology

    Learnedly from Ancient Greek σχίζω (skhízō). See σκίζω (skízo).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsçi.zo/
    • Hyphenation: σχί‧ζω

    Verb

    σχίζω • (schízo) (past έσχισα, passive σχίζομαι)

    1. (formal) alternative form of σκίζω (skízo) to only for the literary sense: slit, tear

    Conjugation

    σχίζω   σχίζομαι
    Active voice ➤ Passive voice ➤
    Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
    Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
    1 sg σχίζω σχίσω σχίζομαι σχιστώ
    2 sg σχίζεις σχίσεις σχίζεσαι σχιστείς
    3 sg σχίζει σχίσει σχίζεται σχιστεί
    1 pl σχίζουμε, [‑ομε] σχίσουμε, [‑ομε] σχιζόμαστε σχιστούμε
    2 pl σχίζετε σχίσετε σχίζεστε, σχιζόσαστε σχιστείτε
    3 pl σχίζουν(ε) σχίσουν(ε) σχίζονται σχιστούν(ε)
    Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
    1 sg έσχιζα έσχισα σχιζόμουν(α) σχίστηκα
    2 sg έσχιζες έσχισες σχιζόσουν(α) σχίστηκες
    3 sg έσχιζε έσχισε σχιζόταν(ε) σχίστηκε
    1 pl σχίζαμε σχίσαμε σχιζόμασταν, (‑όμαστε) σχιστήκαμε
    2 pl σχίζατε σχίσατε σχιζόσασταν, (‑όσαστε) σχιστήκατε
    3 pl έσχιζαν, σχίζαν(ε) έσχισαν, σχίσαν(ε) σχίζονταν, (σχιζόντουσαν) σχίστηκαν, σχιστήκαν(ε)
    Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
    1 sg θα σχίζω ➤ θα σχίσω ➤ θα σχίζομαι ➤ θα σχιστώ ➤
    2,3 sg, 1,2,3 pl θα σχίζεις, … θα σχίσεις, … θα σχίζεσαι, … θα σχιστείς, …
    Perfect aspect ➤ Perfect aspect
    Present perfect ➤   έχω, έχεις, … σχίσει
      έχω, έχεις, … σχισμένο, ‑η, ‑ο ➤     		  έχω, έχεις, … σχιστεί
      είμαι, είσαι, … σχισμένος, ‑η, ‑ο ➤
    Past perfect ➤   είχα, είχες, … σχίσει
      είχα, είχες, … σχισμένο, ‑η, ‑ο     		  είχα, είχες, … σχιστεί
      ήμουν, ήσουν, … σχισμένος, ‑η, ‑ο
    Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … σχίσει
      θα έχω, θα έχεις, … σχισμένο, ‑η, ‑ο     		  θα έχω, θα έχεις, … σχιστεί
      θα είμαι, θα είσαι, … σχισμένος, ‑η, ‑ο
    Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
    Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
    2 sg σχίζε σχίσε — σχίσου
    2 pl σχίζετε σχίστε σχίζεστε σχιστείτε
    Other forms Active voice Passive voice
    Present participle➤ σχίζοντας ➤ —
    Perfect participle➤ έχοντας σχίσει ➤ σχισμένος, ‑η, ‑ο ➤
    Nonfinite form➤ σχίσει σχιστεί
    Notes  
     
    Appendix:Greek verbs     		 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
     • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
     • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.