rúisc

Irish

Etymology 1

    From Middle Irish *rúiscid (to strip the bark from), from Old Irish rúsc (bark). Compare Scottish Gaelic rùisg.

    Verb

    rúisc (present analytic rúisceann, future analytic rúiscfidh, verbal noun rúscadh, past participle rúiscthe)

    1. to poke (stir up a fire to remove ash or promote burning), stir up
      Synonym: corraigh suas
      An rúisc tú an ghríosach? — Rúisceas.
      Did you poke the embers? — I did.
    2. to decorticate, shell, strip
      Synonyms: snamh, scillig, scamh
    3. to trounce (beat severely)
      Synonym: gread
    Conjugation
    Conjugation of rúisc (first conjugation – A)
    indicative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present rúiscim rúisceann tú;
    rúiscir
    rúisceann sé, sí rúiscimid; rúisceann muid rúisceann sibh rúisceann siad;
    rúiscid
    a rúisceann; a rúisceas rúisctear
    past rúisc mé; rúisceas rúisc tú; rúiscis rúisc sé, sí rúisceamar; rúisc muid rúisc sibh; rúisceabhair rúisc siad; rúisceadar a rúisc rúisceadh
    past habitual rúiscinn rúiscteá rúisceadh sé, sí rúiscimis; rúisceadh muid rúisceadh sibh rúiscidís; rúisceadh siad a rúisceadh rúisctí
    singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    future rúiscfidh mé;
    rúiscfead
    rúiscfidh tú;
    rúiscfir
    rúiscfidh sé, sí rúiscfimid;
    rúiscfidh muid
    rúiscfidh sibh rúiscfidh siad;
    rúiscfid
    a rúiscfidh; a rúiscfeas rúiscfear
    conditional rúiscfinn rúiscfeá rúiscfeadh sé, sí rúiscfimis; rúiscfeadh muid rúiscfeadh sibh rúiscfidís; rúiscfeadh siad a rúiscfeadh rúiscfí
    subjunctive singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present go rúisce mé;
    go rúiscead
    go rúisce tú;
    go rúiscir
    go rúisce sé, sí go rúiscimid;
    go rúisce muid
    go rúisce sibh go rúisce siad;
    go rúiscid
    go rúisctear
    past rúiscinn rúiscteá rúisceadh sé, sí rúiscimis;
    rúisceadh muid
    rúisceadh sibh rúiscidís;
    rúisceadh siad
    rúisctí
    imperative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    rúiscim rúisc rúisceadh sé, sí rúiscimis rúiscigí;
    rúiscidh
    rúiscidís rúisctear
    past participle rúiscthe
    verbal noun rúscadh

    archaic or dialect form
    dependent form

    Alternative verbal nouns: rúisceadh, rúisceáil

    Alternative forms

    Noun

    rúisc

    1. inflection of rúsc:
      1. vocative/genitive singular
      2. nominative/dative plural

    Further reading

    Etymology 2

      Alternative forms

      Noun

      rúisc f (genitive singular rúisce, nominative plural rúisceanna)

      1. volley, fusillade
      2. discharge (act of firing a projectile)
      3. large object or person
      Declension
      Declension of rúisc (second declension)
      bare forms
      singular plural
      nominative rúisc rúisceanna
      vocative a rúisc a rúisceanna
      genitive rúisce rúisceanna
      dative rúisc rúisceanna
      forms with the definite article
      singular plural
      nominative an rúisc na rúisceanna
      genitive na rúisce na rúisceanna
      dative leis an rúisc
      don rúisc
      leis na rúisceanna
      Derived terms
      • rúisceachán

      Further reading

      References

      1. ^ rúisc”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
      2. ^ rúisc”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy

      Old Irish

      Noun

      rúisc

      1. vocative/genitive singular of rúsc

      Mutation

      Mutation of rúisc
      radical lenition nasalization
      rúisc
      also rrúisc in h-prothesis environments
      rúisc
      pronounced with /ɾ-/
      rúisc
      also rrúisc

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.