pozdny

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pozdь́nъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pɔzdniː/
    • IPA(key): (15th CE) /pɔzdni/

    Adjective

    pozdny (derived adverb poźno or poździe)

    1. late (near the end of a period of time)
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 591:
        Alye yze byla nocz czyemna a pozdna godzyna, przetho nye vyedzyala, gdzye schukacz svego syna mylego
        [Ale iże była noc ciemna a pozdna godzina, przeto nie wiedziała, gdzie szukać swego syna miłego]
    2. late (associated with the end of a period)
    3. (attested in Lesser Poland) delayed, tardy, overdue
      Synonym: zamięszkały
      • 1950 [c. 1425], Jan Janów, editor, Najstarsze szczątki ewangeliarza polskiego, Krakow, page 42:
        O saleni a pozdny sercem (taredi corde Luc 24, 25) k werze[niu]!
        [O szaleni a pozdni sercem (taredi corde Luc 24, 25) k wierze[niu]!]
    verbs

    Descendants

    • Polish: późny

    Further reading

    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pozdny”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN