poźno

See also: pozno, późno, and póżno

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    From pozdny + -o. First attested in the middle of the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pɔʑnɔ/
    • IPA(key): (15th CE) /pɔʑnɔ/

    Adverb

    poźno

    1. late (at a late time)
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 516:
        A tez dnya, ktoregosch bog przedan, poten czass lepak slonce pomyrzklo a tegodlya pozno przyschedl do Betanyey
        [A też dnia, ktoregoż Bog przedan, po[d]tenczas lepak słońce pomirzkło a tegodla pozno przyszedł do Betanijej]

    Descendants

    • Polish: późno

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “późny”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “poźno”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “poźno”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN