powietrze

See also: pòwietrzé

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *povětrьje. By surface analysis, po- +‎ wiatr +‎ -e. First attested in the end of the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pɔvʲɛtr̝ɛ/
    • IPA(key): (15th CE) /pɔvʲɛtr̝ɛ/

    Noun

    powietrze n (related adjective powietrzny)

    1. (attested in Lesser Poland) air (composition of the atmosphere; that which is breathed)
    2. (attested in Lesser Poland) air (one of the classical four elements)
      • Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskietransliteration, transcription, Krakow, page 174a:
        Xpc na (pro ne) chczal gest byl cloueka stvorzycz s pouetrza..., allecz gest gy on szeme byl stworzil presto, isbicz on byl skromny, isczy szema... naprzecif pouetrzu gest ona moczna
        [Kryst nie chciał jest był człowieka stworzyć z powietrza..., aleć jest ji on [z] ziemie był stworzył przezto, iżbyć on był skromny, iżci ziemia... naprzeciw powietrzu jest ona mocna]
    3. air, gas (that which is expelled from the anus)
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[2], page 75:
        Czokolvye vzyal (sc. Jesus) podlvg czyala, to wschytko v nym gorączosczyą bylo skarmyono y vyschlo od nyego povyetrzym
        [Cokolwie wziął (sc. Jezus) podług ciała, to wszytko w nim gorącością było skarmiono i wyszło od niego powietrzym]
    4. air, atmosphere; weather (general state of the atmosphere or weather)
      • 1880-1894 [End of the 15th century], Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności[3], volume I, page 148:
        Oretur deum pro... aere bono..., aby... bog raczyl... dacz nam... dobre povyetrze
        [Oretur Deum pro... aere bono..., aby... Bog raczył... dać nam... dobre powietrze]
    5. wind
      Synonym: wiatr
      • 1461–1467, Sermones. Rękopiśmienne ekscerpty pochodzące z rkpsu Archiwum i Biblioteki Krakowskiej Kapituły Katedralnej o sygn. 230 (dawna sygn. 1421/108 Mns) z roku 1461-1467, page 443r:
        Povetrze ventus
        [Powietrze ventus]
      • End of the 15th century, Wokabularz petersburski I, Cesarskiej Biblioteki Publicznej w Petersburgu, sygn. Lat.Q.ch.XVI.33, page 8:
        Venticipium powyetrze
        [Venticipium powietrze]
    6. (attested in Masovia) sky
      Synonym: niebo
    7. The meaning of this term is uncertain.
      • 1885-2024 [c. 1500], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne[5], volume IV, page 748:
        Malus (ecclesie) powyetrze vel masth
        [Malus (ecclesie) powietrze vel maszt]

    Derived terms

    nouns
    • morowe powietrze

    Descendants

    • Polish: powietrze
    • Silesian: powietrze

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “powietrze”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “powietrze”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “powietrze”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “powietrze”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “powietrze”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish powietrze. By surface analysis, po- +‎ wiatr +‎ -e.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /pɔˈvjɛ.tʂɛ/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -ɛtʂɛ
      • Syllabification: po‧wie‧trze

      Noun

      powietrze n (related adjective powietrzny)

      1. air (substance constituting Earth's atmosphere, a gaseous mixture of nitrogen, oxygen, and various trace gases)
        Synonym: (poetic) eter
      2. air (apparently open space above the ground which these gasses fill)
      3. (obsolete) weather (atmospheric condition)
        Synonym: pogoda
      4. (obsolete, except in set phrases or dialectal, Central Greater Poland) bad air (infection; epidemic)
      5. (obsolete, pathology) paralysis (loss of movement, especially in the limbs)
        Synonym: paraliż

      Declension

      Derived terms

      adverbs
      • na świeżym powietrzu
      nouns
      • morowe powietrze
      • powietrznia
      • powietrznik
      • powietrzówa
      verbs
      • powietrzyć impf
      verbs
      • być jak powietrze impf
      • nie wziąć się z powietrza pf, nie brać się z powietrza impf
      • odetchnąć innym powietrzem pf, oddywać innym powietrzem impf
      • potraktować jak powietrze pf, traktować jak powietrze impf
      • powietrze uszło pf, powietrze uchodzi impf
      • wylecieć w powietrze pf, wylatywać w powietrze impf
      • zawisnąć w powietrzu pf, wisieć w powietrzu impf
      • zepsuć powietrze pf, psuć powietrze impf
      adverbs
      • powietrznie
      nouns
      • powietrzność

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), powietrze is one of the most used words in Polish, appearing 75 times in scientific texts, 13 times in news, 3 times in essays, 31 times in fiction, and 24 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 146 times, making it the 397th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “powietrze”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 420

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish powietrze. By surface analysis, po- +‎ wiater +‎ -e.

        Pronunciation

        • IPA(key): /pɔˈvjɛ.tʂɛ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɛtʂɛ
        • Syllabification: po‧wie‧trze

        Noun

        powietrze n

        1. air (gases making up the atmosphere of a planet)
        2. weather (atmospheric condition)
          Synonym: pogoda

        Further reading