powierzchni

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /pɔˈvjɛʂx.ɲi/
  • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pɔˈvjer̝.xɲi/, (17th–18th c.) /pɔˈvjeʂ.xɲi/
  • Rhymes: -ɛʂxɲi
  • Syllabification: po‧wierzch‧ni

Etymology 1

    Univerbation of po + wierzch + -ni.[1][2][3] First attested in the 16th century.[4]

    Adjective

    powierzchni (not comparable, no derived adverb)

    1. (obsolete) surface (being on the surface)
    Declension
    Alternative forms
    • powierzchny

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Noun

    powierzchni

    1. inflection of powierzchnia:
      1. genitive/dative/locative singular
      2. genitive plural

    References

    1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “powierzchnia”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    2. ^ Mańczak, Witold (2017), “powierzchnia”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “powierzchny”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    4. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “powierzchni”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading