poczekać

Polish

Etymology

    From po- + czekać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pɔˈt͡ʂɛ.kat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛkat͡ɕ
    • Syllabification: po‧cze‧kać

    Verb

    poczekać pf (imperfective czekać)

    1. (intransitive) to wait (to delay movement or action until the arrival or occurrence of) [with na (+ accusative)]

    Conjugation

    Conjugation of poczekać pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive poczekać
    future tense 1st poczekam poczekamy
    2nd poczekasz poczekacie
    3rd poczeka poczekają
    impersonal poczeka się
    past tense 1st poczekałem,
    -(e)m poczekał
    poczekałam,
    -(e)m poczekała
    poczekałom,
    -(e)m poczekało
    poczekaliśmy,
    -(e)śmy poczekali
    poczekałyśmy,
    -(e)śmy poczekały
    2nd poczekałeś,
    -(e)ś poczekał
    poczekałaś,
    -(e)ś poczekała
    poczekałoś,
    -(e)ś poczekało
    poczekaliście,
    -(e)ście poczekali
    poczekałyście,
    -(e)ście poczekały
    3rd poczekał poczekała poczekało poczekali poczekały
    impersonal poczekano
    conditional 1st poczekałbym,
    bym poczekał
    poczekałabym,
    bym poczekała
    poczekałobym,
    bym poczekało
    poczekalibyśmy,
    byśmy poczekali
    poczekałybyśmy,
    byśmy poczekały
    2nd poczekałbyś,
    byś poczekał
    poczekałabyś,
    byś poczekała
    poczekałobyś,
    byś poczekało
    poczekalibyście,
    byście poczekali
    poczekałybyście,
    byście poczekały
    3rd poczekałby,
    by poczekał
    poczekałaby,
    by poczekała
    poczekałoby,
    by poczekało
    poczekaliby,
    by poczekali
    poczekałyby,
    by poczekały
    impersonal poczekano by
    imperative 1st niech poczekam poczekajmy
    2nd poczekaj poczekajcie
    3rd niech poczeka niech poczekają
    anterior adverbial participle poczekawszy
    verbal noun poczekanie

    Further reading

    • poczekać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • poczekać in Polish dictionaries at PWN