pón

Inherited from Proto-Slavic *gъpanъ.

• IPA^(key): /ˈpwon/
• Rhymes: -on
• Syllabification: pón

pón m pers (female equivalent pani)

1. (rare, sometimes derogatory) formal term of address; sir

   Synonyms: wasta, Wë

2. lord (master of the house)
3. (historical) landlord, laird, squire

• Stefan Ramułt (1893), “pôn”, in Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego (in Kashubian), page 139
• Sychta, Bernard (1970), “pȯn”, in Słownik gwar kaszubskich [Dictionary of Kashubian dialects] (in Polish), volumes 4 (P – Ř), Wrocław: Ossolineum, page 19
• Jan Trepczyk (1994), “pan”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volumes 1–2
• Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “pan”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi‎^[1]
• “pón”, in Internetowi Słowôrz Kaszëbsczégò Jãzëka [Internet Dictionary of the Kashubian Language], Fundacja Kaszuby, 2022

• pon (superseded)

• IPA^(key): /pɨn/, /pɛn/, (dated) /pʊn/

pón

1. (colloquial) alternative form of pótom

• Muka, Arnošt (1921, 1928), “pón”, in Słownik dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow (in German), St. Petersburg, Prague: ОРЯС РАН, ČAVU; Reprinted Bautzen: Domowina-Verlag, 2008
• Starosta, Manfred (1999), “pón”, in Dolnoserbsko-nimski słownik / Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch (in German), Bautzen: Domowina-Verlag

Inherited from Proto-Slavic *gъpanъ.

• IPA^(key): /ˈpon/
• Rhymes: -on
• Syllabification: pón

pón m pers (female equivalent panja)

1. formal term of address; sir
2. (in the plural) term of address to a group; ladies and gentlemen
3. gentleman

• Lorentz, Friedrich (1912), “pȯ́u̯n”, in Slovinzisches Wörterbuch‎^[2] (in German), volume 2, Saint Petersburg: ОРЯС ИАН, page 818

pón f (invariable)

1. (Chipilo) apple (fruit)