ortofonia

See also: ortofonią

Italian

Etymology

From orto- +‎ -fonia.

Pronunciation

  • IPA(key): /or.to.foˈni.a/
  • Rhymes: -ia
  • Hyphenation: or‧to‧fo‧nì‧a

Noun

ortofonia f (plural ortofonie)

  1. orthoepy (speech therapy)

Derived terms

Further reading

  • ortofonìa in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication

Anagrams

Polish

Alternative forms

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₃erdʰ-der.
Proto-Hellenic *ortʰwós
Ancient Greek ὀρθός (orthós)lbor.
Polish orto-
Proto-Indo-European *bʰeh₂-der.
Ancient Greek φωνή (phōnḗ)der.
Polish -fonia
Polish ortofonia

    From orto- + -fonia.[1][2][3][4] First attested in 1819.[5]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔr.tɔˈfɔɲ.ja/
    • Rhymes: -ɔɲja
    • Syllabification: or‧to‧fon‧ia

    Noun

    ortofonia f (related adjective ortofoniczny)

    1. orthophony (the art of correct articulation / speaking)

    Declension

    Declension of ortofonia
    singular
    nominative ortofonia
    genitive ortofonii
    dative ortofonii
    accusative ortofonię
    instrumental ortofonią
    locative ortofonii
    vocative ortofonio

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “ortofonia”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “ortofonia”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
    3. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “ortofonia”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    4. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “ortofonia”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    5. ^ Jan Kajetan Trojański (1819), Gramatyka łacińska do potrzeby szkół polskich zastosowana (in Polish), page 5

    Further reading

    • ortofonia in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • ortofonia in Polish dictionaries at PWN
    • ortofonia in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Portuguese

    Etymology

    From orto- +‎ -fonia.

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /ˌɔʁ.to.foˈni.ɐ/ [ˌɔh.to.foˈni.ɐ]
    • (Portugal) IPA(key): /ˌɔɾ.tɔ.fuˈni.ɐ/

    • Rhymes: -iɐ
    • Hyphenation: or‧to‧fo‧ni‧a

    Noun

    ortofonia f (plural ortofonias)

    1. orthophony (perfect articulation of the sounds of a language)
    2. orthophony (art of correcting pronunciation defects)

    Derived terms

    • ortofônico / ortofónico

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.