nasiec

Old Polish

Etymology

    From na- +‎ siec. First attested in 1420.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /naɕɛ(ː)t͡sʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /naɕɛt͡sʲ/, /naɕet͡sʲ/

    Verb

    nasiec pf

    1. (attested in Kuyavia) to reap, to cut, to mow some amount
      • 1897 [1420], Teki Adolfa Pawińskiego[1], volume VII, number 1820, Brześć Kujawski Voivodeship:
        Jakom ne wszyanl dw kopu syana, czso moy parobek nasyekl na Przetpelcowye lancze
        [Jakom nie wziął dwu kopu siana, czso moj parobek nasiekł na Przedpełkowie łące]
      • 1858 [1498], Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich[2], 2 edition, volume VI, page 275:
        Od kazdey kopy ma bicz dano [] ląki, kądi bi mog[l] nasiecz siana dwa wozy po iednemv konyv
        [Od każdej kopy ma być dano [] łąki, kędy by mogł nasiec siana dwa wozy po jednemu koniu]

    Descendants

    • Polish: nasiec
    • Silesian: nasiyc

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “siec”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • S. Urbańczyk, editor (1966), “nasiec”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 5, Wrocław, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 96
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “nasiec”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska-Różycka, Magdalena Klapper, Tomasz Kolowca, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Joanna Duska, Maria Bugajska, Jan German, Beata Hejmo, Iwona Nobis, Dariusz Piwowarczyk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, editors (2024), “nasiec”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish nasiec. By surface analysis, na- +‎ siec.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈna.ɕɛt͡s/
      • Rhymes: -aɕɛt͡s
      • Syllabification: na‧siec

      Verb

      nasiec pf

      1. (transitive) to mow down (to gather a lot of something by hacking, scything or mowing) [with genitive]
        Synonyms: naciąć, nakosić, nażąć
      2. (transitive) to mow down (to kill many people by slashing) [with genitive]
        • 1803, Adam Naruszewicz, edited by Tadeusz Antoni Mostowski, Historya narodu polskiego od początku chrześcianstwa[3], volume 5, Warsaw, pages 240-241:
          Litwa przyzwyczaiona z niezgod Polaków rabunkami kray ich niszczyć, przepadła przez Mazowsze za Wisłę, i oparłszy się aż około Kalisza i Stawiszyna, wiele tam tam włości napsuła, ludzi nasiekła, a więcey w niewolą zabrawszy, znowu przez toż Mazowsze, sąsiedne sobie przychylne powróciła.
          [Litwa przyzwyczajona z niezgód Polaków rabunkami kraj ich niszczyć, przepadła przez Mazowsze za Wisłę, i oparłszy się aż około Kalisza i Stawiszyna, wiele tam włości napsuła, ludzi nasiekła, a więcej w niewolę zabrawszy, znowu przez toż Mazowsze, sąsiednie sobie i przychylne powróciła.]
          Lithuania, accustomed to destroying the country with robberies due to Polish discord, lost Mazovia beyond the Vistula River, and having settled near Kalisz and Stawiszyn, it destroyed many estates there, mowed down people, and took even more into slavery, returning again through Mazovia, neighboring and favorable to itself.
      3. (transitive) to mow down (to kill many people with a firearm) [with genitive]

      Conjugation

      Conjugation of nasiec pf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive nasiec
      future tense 1st nasiekę nasieczemy
      2nd nasieczesz nasieczecie
      3rd nasiecze nasieką
      impersonal nasiecze się
      past tense 1st nasiekłem,
      -(e)m nasiekł
      nasiekłam,
      -(e)m nasiekła
      nasiekłom,
      -(e)m nasiekło
      nasiekliśmy,
      -(e)śmy nasiekli
      nasiekłyśmy,
      -(e)śmy nasiekły
      2nd nasiekłeś,
      -(e)ś nasiekł
      nasiekłaś,
      -(e)ś nasiekła
      nasiekłoś,
      -(e)ś nasiekło
      nasiekliście,
      -(e)ście nasiekli
      nasiekłyście,
      -(e)ście nasiekły
      3rd nasiekł nasiekła nasiekło nasiekli nasiekły
      impersonal nasieczono
      conditional 1st nasiekłbym,
      bym nasiekł
      nasiekłabym,
      bym nasiekła
      nasiekłobym,
      bym nasiekło
      nasieklibyśmy,
      byśmy nasiekli
      nasiekłybyśmy,
      byśmy nasiekły
      2nd nasiekłbyś,
      byś nasiekł
      nasiekłabyś,
      byś nasiekła
      nasiekłobyś,
      byś nasiekło
      nasieklibyście,
      byście nasiekli
      nasiekłybyście,
      byście nasiekły
      3rd nasiekłby,
      by nasiekł
      nasiekłaby,
      by nasiekła
      nasiekłoby,
      by nasiekło
      nasiekliby,
      by nasiekli
      nasiekłyby,
      by nasiekły
      impersonal nasieczono by
      imperative 1st niech nasiekę nasieczmy
      2nd nasiecz nasieczcie
      3rd niech nasiecze niech nasieką
      passive adjectival participle nasieczony nasieczona nasieczone nasieczeni nasieczone
      anterior adverbial participle nasiekłszy
      verbal noun nasieczenie

      Further reading

      • nasiec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
      • nasiec in Polish dictionaries at PWN