nażąć

Old Polish

Etymology

    From na- + żąć. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /naʒʲɑ̃t͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /naʒʲɑ̃t͡ɕʲ/

    Verb

    nażąć pf

    1. (hapax legomenon) to reap; to mow; to cut
      • 1874-1891 [XV med.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XXV, page 154:
        Messui, nazalemczy, miram cum aromatibus
        [Messui, nażąłemci, miram cum aromatibus]

    Descendants

    • Polish: nażąć

    References

    • S. Urbańczyk, editor (1966), “nażąć”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 5, Wrocław, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 135
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “nażąć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska-Różycka, Magdalena Klapper, Tomasz Kolowca, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Joanna Duska, Maria Bugajska, Jan German, Beata Hejmo, Iwona Nobis, Dariusz Piwowarczyk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, editors (2024), “nażąć”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish nażąć. By surface analysis, na- +‎ żąć.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈna.ʐɔɲt͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -aʐɔɲt͡ɕ
      • Syllabification: na‧żąć

      Verb

      nażąć pf

      1. (transitive, literary) to reap up (to cut down much or enough grain, grass, etc. using a e.g. a sickle) [with genitive ‘what’; or with instrumental ‘with what’]
      2. (reflexive with się) to reap oneself tired (to become tired from reaping)

      Conjugation

      Conjugation of nażąć pf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive nażąć
      future tense 1st nażmę nażmiemy
      2nd nażmiesz nażmiecie
      3rd nażmie nażmą
      impersonal nażmie się
      past tense 1st nażąłem,
      -(e)m nażął
      nażęłam,
      -(e)m nażęła
      nażęłom,
      -(e)m nażęło
      nażęliśmy,
      -(e)śmy nażęli
      nażęłyśmy,
      -(e)śmy nażęły
      2nd nażąłeś,
      -(e)ś nażął
      nażęłaś,
      -(e)ś nażęła
      nażęłoś,
      -(e)ś nażęło
      nażęliście,
      -(e)ście nażęli
      nażęłyście,
      -(e)ście nażęły
      3rd nażął nażęła nażęło nażęli nażęły
      impersonal nażęto
      conditional 1st nażąłbym,
      bym nażął
      nażęłabym,
      bym nażęła
      nażęłobym,
      bym nażęło
      nażęlibyśmy,
      byśmy nażęli
      nażęłybyśmy,
      byśmy nażęły
      2nd nażąłbyś,
      byś nażął
      nażęłabyś,
      byś nażęła
      nażęłobyś,
      byś nażęło
      nażęlibyście,
      byście nażęli
      nażęłybyście,
      byście nażęły
      3rd nażąłby,
      by nażął
      nażęłaby,
      by nażęła
      nażęłoby,
      by nażęło
      nażęliby,
      by nażęli
      nażęłyby,
      by nażęły
      impersonal nażęto by
      imperative 1st niech nażmę nażmijmy
      2nd nażmij nażmijcie
      3rd niech nażmie niech nażmą
      passive adjectival participle nażęty nażęta nażęte nażęci nażęte
      anterior adverbial participle nażąwszy
      verbal noun nażęcie

      Further reading