mika

See also: Mika, mikä, mīka, miką, and Míka

Basque

Etymology

From Latin pica.

Pronunciation

  • IPA(key): /mika/ [mi.ka]
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ika, -a
  • Hyphenation: mi‧ka

Noun

mika inan

  1. magpie

Declension

Declension of mika (anim a-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive mika mika mikak mikok
ergative mikak mikak mikek mikok
dative mikari mikari mikei mikoi
genitive mikaren mikaren miken mikon
comitative mikarekin mikarekin mikekin mikokin
causative mikarengatik mikarengatik mikengatik mikongatik
benefactive mikarentzat mikarentzat mikentzat mikontzat
instrumental mikaz mikaz mikez mikotaz
innesive mikarengan mikarengan mikengan mikongan
locative
allative mikarengana mikarengana mikengana mikongana
terminative mikarenganaino mikarenganaino mikenganaino mikonganaino
directive mikarenganantz mikarenganantz mikenganantz mikonganantz
destinative mikarenganako mikarenganako mikenganako mikonganako
ablative mikarengandik mikarengandik mikengandik mikongandik
partitive mikarik
prolative mikatzat

Alternative forms

Further reading

  • mika”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
  • mika”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Cebuano

Pronunciation

  • Hyphenation: mi‧ka
  • IPA(key): /miˈkaʔ/ [mɪˈkaʔ]

Adjective

mikâ

  1. lazy
    Synonym: tapolan

Anagrams

Chinook Jargon

Alternative forms

Pronoun

mika

  1. you
  2. your

Hawaiian

Etymology

From English mister.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmi.ka/, [ˈmi.kə]

Noun

mika

  1. mister

Indonesian

Pronunciation

Etymology 1

Inherited from Malay mika (you), from Prakrit [Term?].

Pronoun

mika

  1. second person pronoun: you, your
Coordinate terms
Indonesian personal pronouns
singular plural
1st person exclusive regular aku,
saya1
kami
enclitic -ku -
proclitic ku- -
1st person inclusive - kita
2nd person regular kamu,
Anda2,
kau3
kalian,
Anda2,
Anda sekalian2,
Anda semua2
enclitic -mu -
3rd person regular dia,
beliau4,
ia3
mereka
enclitic -nya -
reflexive diri5, diri sendiri
emphatic sendiri
1 Polite.
2 Formal.
3 Now mostly literary.
4 Respectful.

5 Sometimes used as an emphatic marker instead of being reflexive.
Notes:
  • This table only shows personal pronouns that are commonly used in the standard language.
  • The second person pronouns are often replaced by kinship terms, titles, or the like.
  • The enclitics are only used obliquely (object or possessor), while the proclitic is only used as a subject.
See each entry for more information.

Etymology 2

Borrowed from Dutch mica, from Latin mīca (mica; miche, literally crumb, grain).

Noun

mika (plural mika-mika)

  1. (mineralogy) mica
    Synonyms: abrak, batu cermin
Derived terms
  • mika cokelat

Further reading

Japanese

Romanization

mika

  1. Rōmaji transcription of みか

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin mīca.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmi.ka/
  • Rhymes: -ika
  • Syllabification: mi‧ka

Noun

mika f (related adjective mikowy)

  1. (mineralogy) mica (hydrous aluminosilicate mineral)
    Synonyms: łuszczyk, (obsolete) mikowiec

Declension

Derived terms

nouns
  • mikowiec

Further reading

  • mika in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • mika in Polish dictionaries at PWN

Turkish

Etymology

From Latin mica.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmi.ka/
  • Hyphenation: mi‧ka

Noun

mika (definite accusative mikayı, plural mikalar)

  1. mica

Declension

Declension of mika
singular plural
nominative mika mikalar
definite accusative mikayı mikaları
dative mikaya mikalara
locative mikada mikalarda
ablative mikadan mikalardan
genitive mikanın mikaların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular mikam mikalarım
2nd singular mikan mikaların
3rd singular mikası mikaları
1st plural mikamız mikalarımız
2nd plural mikanız mikalarınız
3rd plural mikaları mikaları
definite accusative
singular plural
1st singular mikamı mikalarımı
2nd singular mikanı mikalarını
3rd singular mikasını mikalarını
1st plural mikamızı mikalarımızı
2nd plural mikanızı mikalarınızı
3rd plural mikalarını mikalarını
dative
singular plural
1st singular mikama mikalarıma
2nd singular mikana mikalarına
3rd singular mikasına mikalarına
1st plural mikamıza mikalarımıza
2nd plural mikanıza mikalarınıza
3rd plural mikalarına mikalarına
locative
singular plural
1st singular mikamda mikalarımda
2nd singular mikanda mikalarında
3rd singular mikasında mikalarında
1st plural mikamızda mikalarımızda
2nd plural mikanızda mikalarınızda
3rd plural mikalarında mikalarında
ablative
singular plural
1st singular mikamdan mikalarımdan
2nd singular mikandan mikalarından
3rd singular mikasından mikalarından
1st plural mikamızdan mikalarımızdan
2nd plural mikanızdan mikalarınızdan
3rd plural mikalarından mikalarından
genitive
singular plural
1st singular mikamın mikalarımın
2nd singular mikanın mikalarının
3rd singular mikasının mikalarının
1st plural mikamızın mikalarımızın
2nd plural mikanızın mikalarınızın
3rd plural mikalarının mikalarının

Adjective

mika

  1. Made of mica.

Declension

Predicative forms of mika
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) mikayım mika mıyım?
sen (you are) mikasın mika mısın?
o (he/she/it is) mika / mikadır mika ?
biz (we are) mikayız mika mıyız?
siz (you are) mikasınız mika mısınız?
onlar (they are) mika(lar) mika(lar) ?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) mikaydım mika mıydım?
sen (you were) mikaydın mika mıydın?
o (he/she/it was) mikaydı mika mıydı?
biz (we were) mikaydık mika mıydık?
siz (you were) mikaydınız mika mıydınız?
onlar (they were) mikaydılar mika mıydılar?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) mikaymışım mika mıymışım?
sen (you were) mikaymışsın mika mıymışsın?
o (he/she/it was) mikaymış mika mıymış?
biz (we were) mikaymışız mika mıymışız?
siz (you were) mikaymışsınız mika mıymışsınız?
onlar (they were) mikaymışlar mika mıymışlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) mikaysam mika mıysam?
sen (if you) mikaysan mika mıysan?
o (if he/she/it) mikaysa mika mıysa?
biz (if we) mikaysak mika mıysak?
siz (if you) mikaysanız mika mıysanız?
onlar (if they) mikaysalar mika mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

References

  1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “mika”, in Nişanyan Sözlük

Further reading

Waray-Waray

Noun

mikâ

  1. (colloquial) American