mínigh
Irish
Etymology
From Middle Irish mínigid.[1] By surface analysis, mín + -igh.
Verb
mínigh (present analytic míníonn, future analytic míneoidh, verbal noun míniú, past participle mínithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | míním | míníonn tú; mínír† |
míníonn sé, sí | mínímid; míníonn muid |
míníonn sibh | míníonn siad; míníd† |
a mhíníonn; a mhíníos | mínítear |
| past | mhínigh mé; mhíníos | mhínigh tú; mhínís | mhínigh sé, sí | mhíníomar; mhínigh muid | mhínigh sibh; mhíníobhair | mhínigh siad; mhíníodar | a mhínigh | míníodh |
| past habitual | mhínínn / mínínn‡ |
mhíníteá / míníteᇠ|
mhíníodh sé, sí / míníodh sé, sí‡ |
mhínímis; mhíníodh muid / mínímis‡; míníodh muid‡ |
mhíníodh sibh / míníodh sibh‡ |
mhínídís; mhíníodh / mínídís‡; míníodh siad‡ |
a mhíníodh | mhínítí / mínítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | míneoidh mé; míneod; míneochaidh mé† |
míneoidh tú; míneoir†; míneochaidh tú† |
míneoidh sé, sí; míneochaidh sé, sí† |
míneoimid; míneoidh muid; míneochaimid†; míneochaidh muid† |
míneoidh sibh; míneochaidh sibh† |
míneoidh siad; míneoid†; míneochaidh siad† |
a mhíneoidh; a mhíneos; a mhíneochaidh†; a mhíneochas† | míneofar; míneochar† |
| conditional | mhíneoinn; mhíneochainn† / míneoinn‡; míneochainn†‡ |
mhíneofá; mhíneochthᆠ/ míneofá‡; míneochthᆇ |
mhíneodh sé, sí; mhíneochadh sé, sí† / míneodh sé, sí‡; míneochadh sé, s톇 |
mhíneoimis; mhíneodh muid; mhíneochaimis†; mhíneochadh muid† / míneoimis‡; míneodh muid‡; míneochaimis†‡; míneochadh muid†‡ |
mhíneodh sibh; mhíneochadh sibh† / míneodh sibh‡; míneochadh sibh†‡ |
mhíneoidís; mhíneodh siad; mhíneochaidís†; mhíneochadh siad† / míneoidís‡; míneodh siad‡; míneochaidís†‡; míneochadh siad†‡ |
a mhíneodh; a mhíneochadh† | mhíneofaí; mhíneochthaí† / míneofaí‡; míneochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go míní mé; go míníod† |
go míní tú; go mínír† |
go míní sé, sí | go mínímid; go míní muid |
go míní sibh | go míní siad; go míníd† |
— | go mínítear |
| past | dá mínínn | dá míníteá | dá míníodh sé, sí | dá mínímis; dá míníodh muid |
dá míníodh sibh | dá mínídís; dá míníodh siad |
— | dá mínítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | míním | mínigh | míníodh sé, sí | mínímis | mínígí; mínídh† |
mínídís | — | mínítear |
| past participle | mínithe | |||||||
| verbal noun | míniú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- léirmhínigh
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| mínigh | mhínigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “mínigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1904), “míniġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 485
- Ó Dónaill, Niall (1977), “mínigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “mínigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “mínigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026