kimafal
Volapük
Etymology
Compound of kima (“whose”), genitive of kim (“who”) + fal (“case”)
Noun
kimafal (genitive kimafala, plural kimafals)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | kimafal | kimafals |
| Genitive | kimafala | kimafalas |
| Dative | kimafale | kimafales |
| Accusative | kimafali | kimafalis |
| Predicative1 | kimafalu | kimafalus |
| Vocative | o kimafal | o kimafals |
- Introduced in Volapük Nulik.
Synonyms
- genitif