Turkish
Etymology
By surface analysis, kara (“black; land, field”) + kaçan, impersonal participle of kaçmak (“to run away, escape”).
Pronunciation
- IPA(key): /ka.ɾa.kaˈt͡ʃan/
Noun
karakaçan (definite accusative karakaçanı, plural karakaçanlar)
- synonym of eşek (“donkey, ass”)
Declension
Declension of karakaçan
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
karakaçan
|
karakaçanlar
|
| definite accusative
|
karakaçanı
|
karakaçanları
|
| dative
|
karakaçana
|
karakaçanlara
|
| locative
|
karakaçanda
|
karakaçanlarda
|
| ablative
|
karakaçandan
|
karakaçanlardan
|
| genitive
|
karakaçanın
|
karakaçanların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanım
|
karakaçanlarım
|
| 2nd singular
|
karakaçanın
|
karakaçanların
|
| 3rd singular
|
karakaçanı
|
karakaçanları
|
| 1st plural
|
karakaçanımız
|
karakaçanlarımız
|
| 2nd plural
|
karakaçanınız
|
karakaçanlarınız
|
| 3rd plural
|
karakaçanları
|
karakaçanları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanımı
|
karakaçanlarımı
|
| 2nd singular
|
karakaçanını
|
karakaçanlarını
|
| 3rd singular
|
karakaçanını
|
karakaçanlarını
|
| 1st plural
|
karakaçanımızı
|
karakaçanlarımızı
|
| 2nd plural
|
karakaçanınızı
|
karakaçanlarınızı
|
| 3rd plural
|
karakaçanlarını
|
karakaçanlarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanıma
|
karakaçanlarıma
|
| 2nd singular
|
karakaçanına
|
karakaçanlarına
|
| 3rd singular
|
karakaçanına
|
karakaçanlarına
|
| 1st plural
|
karakaçanımıza
|
karakaçanlarımıza
|
| 2nd plural
|
karakaçanınıza
|
karakaçanlarınıza
|
| 3rd plural
|
karakaçanlarına
|
karakaçanlarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanımda
|
karakaçanlarımda
|
| 2nd singular
|
karakaçanında
|
karakaçanlarında
|
| 3rd singular
|
karakaçanında
|
karakaçanlarında
|
| 1st plural
|
karakaçanımızda
|
karakaçanlarımızda
|
| 2nd plural
|
karakaçanınızda
|
karakaçanlarınızda
|
| 3rd plural
|
karakaçanlarında
|
karakaçanlarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanımdan
|
karakaçanlarımdan
|
| 2nd singular
|
karakaçanından
|
karakaçanlarından
|
| 3rd singular
|
karakaçanından
|
karakaçanlarından
|
| 1st plural
|
karakaçanımızdan
|
karakaçanlarımızdan
|
| 2nd plural
|
karakaçanınızdan
|
karakaçanlarınızdan
|
| 3rd plural
|
karakaçanlarından
|
karakaçanlarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
karakaçanımın
|
karakaçanlarımın
|
| 2nd singular
|
karakaçanının
|
karakaçanlarının
|
| 3rd singular
|
karakaçanının
|
karakaçanlarının
|
| 1st plural
|
karakaçanımızın
|
karakaçanlarımızın
|
| 2nd plural
|
karakaçanınızın
|
karakaçanlarınızın
|
| 3rd plural
|
karakaçanlarının
|
karakaçanlarının
|
|
Further reading
- “karakaçan”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “karakaçan”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “karakaçan”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 3, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2417