eşek
See also: ešek
Crimean Tatar
Etymology
Inherited from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).
Noun
eşek
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | eşek | eşekler |
| genitive | eşekniñ | eşeklerniñ |
| dative | eşekke | eşeklerge |
| accusative | eşekni | eşeklerni |
| locative | eşekte | eşeklerde |
| ablative | eşekten | eşeklerden |
Derived terms
- eşek baqlası
References
Salar
Etymology
From Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).
Noun
eşek
Turkish
Alternative forms
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish اشك (eşek, “donkey, ass”), from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”). Related to Proto-Mongolic *elǰigen (“donkey”), whence Mongolian илжиг (ilžig, “donkey”), perhaps from a common source or a result of language contact.[1] Nişanyan thinks Old Turkic [script needed] (eşgek, “donkey”) may be derived from Old Turkic [script needed] (eş-, “to walk, trot”) (for which see eşmek).[2]
Cognates
Pronunciation
- IPA(key): /eˈʃec/, (emphasized, colloquial) /eʃˈʃec/
Audio: (file) - Hyphenation: e‧şek
Noun
eşek (definite accusative eşeği, plural eşekler)
- donkey, ass a domesticated animal of the species Equus asinus asinus which is similar to a horse
- 1981, “Arkadaşım Eşşek [My Friend Donkey]”, in Sözüm Meclisten Dışarı, performed by Barış Manço:
- Uzun kulaklarını son bir kez salla / Tüm eski dostlarımdan bir haber yolla / Ayrılık geldi başa, katlanmak gerek / Seni çok çok özledim arkadaşım eşek
- Shake your long ears one last time / Send me some news from all my old friends / Separation is upon us, I must bear it / I miss you so, so much, my friend donkey
- (derogatory) donkey, ass, mule, jackass, jackaninny, a person considered silly, stupid, or obstinate
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Derived terms
- eşeğimsi
- eşek arısı
- eşek baklası
- eşek baldıranı
- eşek buyduran
- eşek cenneti
- eşek cilvesi
- eşek çıtlığı
- eşek davası
- eşek dikeni
- eşek eriği
- eşek eyeğülü
- eşek gibi
- eşek gummas
- eşek helvası
- eşek hıyarı
- eşek inadı
- eşek inciri
- eşek kafalı
- eşek kengeri
- eşek marulu
- eşek maydanozu
- eşek memesi
- eşek otu
- eşek sıpası
- eşek sineği
- eşek şakası
- eşek şansı
- eşek turpu
- eşek zeytini
- eşekbaşı
- eşekçe
- eşekçi
- eşekkulağı
- eşeklenmek
- eşekleşmek
- eşeklik
- eşekoğlueşek
- eşeksırtı
- eşeksi
- uzuneşek
- yaban eşeği
idiomatic uses of "eşek"
- eşeğe altın semer vursalar yine eşektir
- eşeğe cilve yap demişler, çifte atmış
- eşeğe gücü yetmeyip semerini dövmek
- eşeği dama çıkaran yine kendi indirir
- eşeğin kuyruğu gibi
- eşeğin ölümü köpeğe ziyafettir
- eşeğini sağlam kazığa bağlamak
- eşek at olmaz, ciğer et olmaz
- eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez
- eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz
- eşek derisi gibi
- eşek hoşaftan ne anlar
- eşek kanıyla aşılanmak
- eşek nalıyla damgalamak
- eşek sudan gelinceye kadar
- eşekten düşmüşe dönmek
Related terms
References
- ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*ĕĺǯu”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
- ^ Nişanyan, Sevan (2016-01-05), “eşek”, in Nişanyan Sözlük
Further reading
- “eşek”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “eşek”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “eşek1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 2, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1496
- Nişanyan, Sevan (2002–), “eşek”, in Nişanyan Sözlük
Turkmen
Etymology
From Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).
Noun
eşek (definite accusative eşegi, plural eşekler)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | eşek | eşekler |
| accusative | eşegi | eşekleri |
| genitive | eşegiň | eşekleriň |
| dative | eşege | eşeklere |
| locative | eşekde | eşeklerde |
| ablative | eşekden | eşeklerden |
Further reading
- “eşek” in Webonary.org