genialnie

Polish

Etymology

Etymology tree
French génialbor.
Proto-Indo-European *-nós
Proto-Balto-Slavic *-inas
Proto-Slavic *-ьnъ
Old Polish -ny
Polish -ny
Polish genialny
Proto-Slavic *-e
Old Polish -ie
Polish -ie
Polish genialnie

    From genialny + -ie. First attested in 1807.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡɛˈɲal.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alɲɛ
    • Syllabification: ge‧nial‧nie

    Adverb

    genialnie (comparative genialniej, superlative najgenialniej)

    1. brilliantly, excellently
      • 1916, Marian Nitecki, Bakon Werulamski wobec filozofii wiecznej‎[1], Warsaw: Księgarnia Kroniki Rodzinnej, page 7:
        Posiada umysł realny, wyjątkowo rozwinięty, bystro obserwuje zjawiska obecne w naturze, innych się genialnie domyśla, a przez następne niemniej genialne doświadczenia utwierdza swe domysły.
        He has a realistic mind, exceptionally developed, keenly observes phenomena present in nature, brilliantly guesses others, and through subsequent, equally brilliant experiences confirms his guesses.
    2. (colloquial) stunningly, greatly
      Synonyms: znakomicie, wspaniale

    References

    1. ^ Józef Kalasanty Szaniawski (1807) [27 August 1807], “List XXVI”, in Korespondencya w materyach obraz kraiu i narodu polskiego roziaśniaiących (in Polish), volume 1, Warsaw, page 180

    Further reading

    • genialnie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • genialnie in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.