garrio

Latin

Etymology

From Proto-Indo-European *ǵeh₂r- (to call, cry), of imitative origin.[1] Cognate with Ancient Greek γῆρυς (gêrus, voice, speech), Old English caru (care, sorrow, grief, trouble). More at care.

Pronunciation

Verb

garriō (present infinitive garrīre, perfect active garrīvī or garriī, supine garrītum); fourth conjugation

  1. (intransitive) to chatter, prattle
    Synonym: blaterō
    1. (of humans)
      • 161 BCE, Publius Terentius Afer, Eunuchus 378:
        Quid agi’? Iocabar equidem. — Garris. — Perii, quid ego egi miser!
        (please add an English translation of this quotation)
      • 55 BCE, Cicero, De Oratore 2.5.31:
        [] ; nam et saeculis multis ante gymnasia inventa sunt, quam in eis philosophi garrire coeperunt, et hoc ipso tempore, cum omnia gymnasia philosophi teneant, tamen eorum auditores discum audire quam philosophum malunt; []
        (please add an English translation of this quotation)
    2. (of animals)
      • 86 CE – 103 CE, Martial, Epigrammata 3.93.8:
        Cum conparata rictibus tuis ora
        Niliacus habeat corcodilus angusta,
        Meliusque ranae garriant Ravennates,
        Et Atrianus dulcius culex cantet,
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Florida 17:
        Et merulae in remotis tesquis cantilenam pueritiae fringultiunt, lusciniae in solitudine arcana canticum adulescentiae garriunt, olores apud avios fluvios carmen senectae meditantur.
        (please add an English translation of this quotation)
  2. (transitive) to say something in a prattle
    • c. 186 BCE, Plautus, Aulularia 830:
      Soleo hercle ego garrire nugas.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 12.1.2:
      Atque utinam continuo ad complexum meae Tulliae, ad osculum Atticae possim currere! Quod quidem ipsum scribe, quaeso, ad me, ut, dum consisto in Tusculano, sciam, quid garriat, sin rusticatur, quid scribat ad te; []
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

Derived terms

Descendants

  • Aromanian: gãrãescu
  • Galician: garrir
  • Italian: garrire
  • Mozarabic: גאר (gʔr)
  • Portuguese: garrir
  • Spanish: garrir

References

  1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “garriō, -īre”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 255

Further reading

  • garrio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • garrio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • garrio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.