exscreo

Latin

Alternative forms

Etymology

From ex- +‎ screō.

Pronunciation

Verb

exscreō (present infinitive exscreāre, perfect active exscreāvī, supine exscreātum); first conjugation

  1. (ambitransitive) to cough up, to spit out by coughing, hawk
    • 77 CE – 79 CE, Pliny the Elder, Naturalis Historia 24.73:
      caules eorum teneri tunduntur exprimiturque sucus, mox sole cogitur in crassitudinem mellis; singulari remedio contra mala oris oculorumque, sanguinem exscreantes, anginas, vulvas, sedes, coeliacos intellegitur potus aut inlitus.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 121 CE, Suetonius, The Twelve Caesars Vita Neronis 24:
      In certando vero ita legi oboediebat, ut numquam exscreare ausus sudorem quoque frontis brachio detegeret; []
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

Derived terms

  • exscreātiō / excreātiō

Descendants

  • English: excreate

References

  • exscreo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • exscreo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.