excreo

Latin

Pronunciation

Verb

excreō (present infinitive excreāre, perfect active excreāvī, supine excreātum); first conjugation

  1. alternative form of exscreō
    • c. 209 BCE, Plautus, Asinaria 1.1.25–27:
      Fiat, geratur mos tibi. — Age, age usque excrea.
      DEM. Etiamne? —— Age quaeso hercle usque ex penitis faucibus.
      Etiam amplius.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 43 BCEc. 17 CE, Ovid, The Heroines 21.24:
      Mox, ubi, secreti longi causa optima, somnus
      credibilis tarda desinit esse mora,
      iamque venire videt quos non admittere durum est,
      excreat et dicta dat mihi signa nota.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 25 BCEc. 50 CE, Aulus Cornelius Celsus, De medicina 4.13.1:
      Huic dolori lateris febris et tussis accedit; et per hanc excreatur, si tolerabilis morbus est, pituita; si gravis, sanguis.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 25 BCEc. 50 CE, Aulus Cornelius Celsus, De medicina 3.22.3:
      Quicquid excreatum est, si in ignem impositum est, mali odoris est. Itaque qui de morbo dubitant, hac nota utuntur.
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

References

  • excreo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • excreo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.