excreo
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈɛk.skre.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈɛk.skre.o]
Verb
excreō (present infinitive excreāre, perfect active excreāvī, supine excreātum); first conjugation
- alternative form of exscreō
- 43 BCE – c. 17 CE, Ovid, The Heroines 21.24:
- Mox, ubi, secreti longi causa optima, somnus
credibilis tarda desinit esse mora,
iamque venire videt quos non admittere durum est,
excreat et dicta dat mihi signa nota.- (please add an English translation of this quotation)
- Mox, ubi, secreti longi causa optima, somnus
- c. 25 BCE – c. 50 CE, Aulus Cornelius Celsus, De medicina 4.13.1:
- Huic dolori lateris febris et tussis accedit; et per hanc excreatur, si tolerabilis morbus est, pituita; si gravis, sanguis.
- (please add an English translation of this quotation)
- Huic dolori lateris febris et tussis accedit; et per hanc excreatur, si tolerabilis morbus est, pituita; si gravis, sanguis.
- c. 25 BCE – c. 50 CE, Aulus Cornelius Celsus, De medicina 3.22.3:
- Quicquid excreatum est, si in ignem impositum est, mali odoris est. Itaque qui de morbo dubitant, hac nota utuntur.
- (please add an English translation of this quotation)
- Quicquid excreatum est, si in ignem impositum est, mali odoris est. Itaque qui de morbo dubitant, hac nota utuntur.
Conjugation
Conjugation of excreō (first conjugation)
References
- “excreo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “excreo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.