dziwny

See also: dżiwnÿ

Old Polish

Alternative forms

  • dziwni

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *divьnъ. By surface analysis, dziw +‎ -ny. First attested in the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /d͡ʑʲivniː/
    • IPA(key): (15th CE) /d͡ʑʲivni/

    Adjective

    dziwny (derived adverb dziwno or dziwnie)

    1. (attested in Lesser Poland) wonderful; awesome
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 4, 4, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Y wedzce, isz dziwna vczinil gospodzin swøtego swego (mirificavit dominus sanctum suum)
        [I wiedzcie, iż dziwna uczynił Gospodzin świętego swego (mirificavit Dominus sanctum suum)]
      • 1442, Wokabularz Raczyńskich, Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu, sygn. 1360/I, page 146r:
        Mirabilis dzywny
        [Mirabilis dziwny]
    2. (attested in Lesser Poland) odd; unusual; peculiar
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 92, 6, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Dzywna powiszena morza, dziwny w wisokoscy gospodzin (mirabiles elationes maris, mirabilis in altis dominus)
        [Dziwna powyszenia morza, dziwny w wysokości Gospodzin (mirabiles elationes maris, mirabilis in altis Dominus)]
    3. sightworthy (worth seeing)
    4. The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
      1. wild; feral
        • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 63:
          Dziwny] kosch ibicum (numquid nosti tempus partus ibicum in petris vel parturientes cervas observasti? Job 39, 1)
          [Dziwny[ch] koz ibicum (numquid nosti tempus partus ibicum in petris vel parturientes cervas observasti? Job 39, 1)]

    Derived terms

    phrases
    • dziwna rzecz

    Descendants

    • Polish: dziwny
    • Silesian: dziwny

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “dziwny”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “dziwny”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “dziwny”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “dziwny”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “dziwny”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “dziwny”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish dziwny. By surface analysis, dziw +‎ -ny.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈd͡ʑiv.nɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ivnɘ
      • Syllabification: dziw‧ny

      Adjective

      dziwny (comparative dziwniejszy, superlative najdziwniejszy, Middle Polish comparative nadziwniejszy, derived adverb dziwnie or dziwno)

      1. strange, odd, weird (behaving or appearing in an unusual, abnormal, or not understandable way; indicative of such behavior)
      2. strange, odd, weird (unexpected and drawing attention)
      3. (Middle Polish) peculiar, particular; unique, special
        Synonym: osobliwy
      4. (Middle Polish) miraculous
        Synonym: cudowny
      5. (Middle Polish) awesome; sightworthy (worthy of awe or admiration, or seeing)
      6. (Middle Polish) surprised
        Synonym: zdziwiony
      7. (Middle Polish) larger than expected
      8. (Middle Polish) strange; miraculous Further details are uncertain.
        • 1564, J. Mączyński, Lexicon[1], page 223c:
          Mirus, Dźiwny
          [Mirus, Dziwny]
        • 1564, J. Mączyński, Lexicon[2], page 445d:
          Portentosns, Dźiwny [...] Pełny dźiwów.
          [Portentosns, Dziwny [...] Pełny dźiwów.]
        • 1588, A. Calepinus, Dictionarium decem linguarum[3], page 664b:
          Mirificus ‒ Dziwni.
          [Mirificus ‒ Dziwny.]

      Declension

      Derived terms

      interjections
      • dziwna rzecz
      particles

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish dziwny. By surface analysis, dziwn +‎ -ny.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈd͡ʑiv.nɪ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ivnɪ
        • Syllabification: dziw‧ny

        Adjective

        dziwny (comparative dziwniyjszy, superlative nojdziwniyjszy, derived adverb dziwnie)

        1. strange, odd, weird

        Declension

        Declension of dziwny
        singular plural
        masculine neuter feminine virile nonvirile
        animate inanimate
        nominative dziwny dziwne dziwnŏ dziwni dziwne
        genitive dziwnego dziwnyj dziwnych
        dative dziwnymu dziwnyj dziwnym
        accusative dziwnego dziwny dziwne dziwnõ dziwnych dziwne
        instrumental dziwnym dziwnōm dziwnymi
        locative dziwnym dziwnyj dziwnych
        vocative dziwny dziwne dziwnŏ dziwni dziwne

        Further reading

        • dziwny in silling.org
        • Henryk Jaroszewicz (2022), “dziwnŏ”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 75
        • Aleksandra Wencel (2023), “dźiwny”, in Dykcjůnôrz ślų̊sko-polski, page 195