dziecina

See also: dzieciną

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *dětina. By surface analysis, dziecię +‎ -ina. First attested in 1563.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /d͡ʑɛˈt͡ɕi.na/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ina
  • Syllabification: dzie‧ci‧na

Noun

dziecina f (diminutive dziecinka)

  1. (expressive; endearing or compassionate) diminutive of dziecko; especially small child (non-adult person)
    Synonyms: see Thesaurus:dziecko
    dziecina płacze ― a child is crying
    • 1870, “Cóż to proszę za nowina”, quoted in Kantyczki (Miarka):
      Cóż to proszę za nowina? Narodził się Bóg Dziecina; * Niesłychanać to nowina, Drży w kościele Bóg Dziecina, Bóg Dziecina.
      What is this news? God's Child was born; * It is unheard news, In the Church is trembling the God's Child, the God's Child.
    • a. 1905, “Trzej królowie jadą z królewską”, quoted in Kantyczki (Miarka):
      Trzej królowie jadą z królewską paradą, * Z dalekiej krainy do Dzieciny;
      The three kings are going with a royal parade, * From a far land to the Child;
  2. (chiefly in the vocative singular) a familiar, cordial address to an adult

Declension

Declension of dziecina
singular plural
nominative dziecina dzieciny
genitive dzieciny dziecin
dative dziecinie dziecinom
accusative dziecinę dzieciny
instrumental dzieciną dziecinami
locative dziecinie dziecinach
vocative dziecino dzieciny

Derived terms

nouns
  • Boża Dziecina
adjectives
adverbs
nouns

References

  1. ^ Biblija [tzw. brzeska]‎[1] (in Polish), 1563, Is 65/20

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.