dziecko
Old Polish
Etymology
Etymology tree
Inherited from Proto-Slavic *dětьsko. First attested in 1429.
Pronunciation
Noun
dziecko n
- child (non-adult person)
- Synonym: dziecię
- 1856-1870 [1429], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki[2], volume II, number 2257:
- Nicolaus... contumax in termino curie contra Thomconem de Nawoyowa, pro eo, quia sibi fideiussit, quod eundem Thomconem dzeczko debuit mittere a captiuitate libere, et eundem non dimisit, nec fecit
- [Nicolaus... contumax in termino curie contra Thomconem de Nawojowa, pro eo, quia sibi fideiussit, quod eundem Thomconem dziecko debuit mittere a captiuitate libere, et eundem non dimisit, nec fecit]
Descendants
References
- Boryś, Wiesław (2005), “dziecko”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
- Bańkowski, Andrzej (2000), “dziecko”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
- Sławski, Franciszek (1958-1965), “dziecko”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “dziecko”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
- K. Nitsch, editor (1957), “dziecko”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 2, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 273
Polish
Etymology
Etymology tree
Inherited from Old Polish dziecko.
Pronunciation
Audio: (file) - Rhymes: -ɛt͡skɔ
- Syllabification: dziec‧ko
Noun
dziecko n
- child (non-adult person)
- Synonyms: see Thesaurus:dziecko
- child (person in relation to their parents)
- child (non-adult animal)
- child (product of someone's work that they feel fondly towards)
- child (person that is the result of their surroundings)
- child (form of address towards someone younger than the speaker towards which the speaker feels fondly)
Declension
Declension of dziecko
Derived terms
adjectives
- dla grzecznych dzieci
adverbs
- jak dziecko we mgle
- od dziecka
nouns
- cudowne dziecko
- dom dziecka
- dziecko specjalnej troski
- dziecko szczęścia
- dziecko ulicy
- psiecko
- tęczowe dziecko
phrases
- dziecko w drodze
proverbs
- bogatemu diabeł dziecko kołysze
- dał Bóg dziecko, da i na dziecko
- dzieci i ryby głosu nie mają
- kto ma pszczoły, ten ma miód, kto ma dzieci, ten ma smród
- małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot
- obyś cudze dzieci uczył
verbs
- spodziewa się dziecka impf
- wmówić dziecko w brzuch pf, wmawiać dziecko w brzuch impf
- wylać dziecko z kąpielą pf, wylewać dziecko z kąpielą impf
- zrobić dziecko pf, robić dziecko impf
Related terms
adverbs
nouns
Trivia
According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), dziecko is one of the most used words in Polish, appearing 116 times in scientific texts, 51 times in news, 42 times in essays, 77 times in fiction, and 129 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 415 times, making it the 114th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]
References
Further reading
- dziecko in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dziecko in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “dziecko”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- “DZIECKO”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 5 July 2024
- Samuel Bogumił Linde (1807), “dziecko”, in Słownik języka polskiego, volume 1a, page 587
- Aleksander Zdanowicz (1861), “dziecko”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861, volume I, page 278
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “dziecko”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 638
- dziecko in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
- “dziecko”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022
Silesian
Etymology
Etymology tree
Inherited from Old Polish dziecko.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈd͡ʑɛt͡s.kɔ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɛt͡skɔ
- Syllabification: dziec‧ko
Noun
dziecko n
- child (person in relation to their parents)
- child (non-adult animal)
- child (non-adult person)
- child (form of address towards someone younger than the speaker towards which the speaker feels fondly)
Declension
This noun needs an inflection-table template.
Further reading
- dziecko in silling.org