drapić

Inherited from Proto-Slavic *drapiti. By surface analysis, drapać +‎ -ić. First attested in 1448–1450.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /dra(ː)pʲit͡ɕʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /drapʲit͡ɕʲ/, /drɒpʲit͡ɕʲ/

drapić impf (perfective podrapić or zdrapić)

1. (attested in Masovia, hapax legomenon) to rob, to plunder, to pillage
   • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 42:

     Gest gych wy[e]le, gysz […] byerzą szobye prz[y]ciną procz wlosthnych stron myaszkanya, a thako szą powlaczayącz, czvdzego drapycz szą nye boyą

     [Jest jich wi[e]le, jiż […] bierzą sobie prz[y]czynę procz włostnych stron mięszkania a tako się powłaczając cudzego drapić się nie boją]

• Boryś, Wiesław (2005), “drapać”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
• Bańkowski, Andrzej (2000), “drapać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
• Sławski, Franciszek (1958-1965), “drapać”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
• K. Nitsch, editor (1957), “drapić”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 2, Warsaw: Polish Academy of Sciences, page 178
• Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska-Różycka, Magdalena Klapper, Tomasz Kolowca, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Joanna Duska, Maria Bugajska, Jan German, Beata Hejmo, Iwona Nobis, Dariusz Piwowarczyk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, editors (2024), “drapić”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk