drapieżnik

Polish

Etymology

From drapież +‎ -nik.

Pronunciation

  • IPA(key): /draˈpjɛʐ.ɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛʐɲik
  • Syllabification: dra‧pież‧nik

Noun

drapieżnik m animal (female equivalent drapieżnica)

  1. predator (animal that eats by hunting other animals)

Declension

Declension of drapieżnik
singular plural
nominative drapieżnik drapieżniki
genitive drapieżnika drapieżników
dative drapieżnikowi drapieżnikom
accusative drapieżnika drapieżniki
instrumental drapieżnikiem drapieżnikami
locative drapieżniku drapieżnikach
vocative drapieżniku drapieżniki

Noun

drapieżnik m pers

  1. (figuratively, of a person) predator

Declension

Declension of drapieżnik
singular plural
nominative drapieżnik drapieżnicy/drapieżniki (deprecative)
genitive drapieżnika drapieżników
dative drapieżnikowi drapieżnikom
accusative drapieżnika drapieżników
instrumental drapieżnikiem drapieżnikami
locative drapieżniku drapieżnikach
vocative drapieżniku drapieżnicy

Derived terms

nouns
  • drapieżnictwo

Further reading

  • drapieżnik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • drapieżnik in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.