disdirsi
Italian
Verb
disdìrsi (first-person singular present mi disdìco, first-person singular past historic mi disdìssi, past participle disdéttosi, first-person singular imperfect mi disdicévo)
- reflexive of disdire
- (rare) to contradict oneself
- (archaic) to deny
Conjugation
| infinitive | disdìrsi | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | èssere | gerund | disdicèndosi | |||
| present participle | disdicèntesi | past participle | disdéttosi | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | mi disdìco | ti disdìci | si disdìce | ci disdiciàmo | vi disdìte | si disdìcono |
| imperfect | mi disdicévo | ti disdicévi | si disdicéva | ci disdicevàmo | vi disdicevàte | si disdicévano |
| past historic | mi disdìssi | ti disdicésti | si disdìsse | ci disdicémmo | vi disdicéste | si disdìssero |
| future | mi disdirò | ti disdirài | si disdirà | ci disdirémo | vi disdiréte | si disdirànno |
| conditional | mi disdirèi | ti disdirésti | si disdirèbbe, si disdirébbe | ci disdirémmo | vi disdiréste | si disdirèbbero, si disdirébbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | mi disdìca | ti disdìca | si disdìca | ci disdiciàmo | vi disdiciàte | si disdìcano |
| imperfect | mi disdicéssi | ti disdicéssi | si disdicésse | ci disdicéssimo | vi disdicéste | si disdicéssero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| disdìciti | si disdìca | disdiciàmoci | disdìtevi | si disdìcano | ||
| negative imperative | non disdìrti, non ti disdìre | non si disdìca | non disdiciàmoci, non ci disdiciàmo | non disdìtevi, non vi disdìte | non si disdìcano | |