destalonar
Catalan
Etymology
Verb
destalonar (first-person singular present destalono, first-person singular preterite destaloní, past participle destalonat)
- alternative form of estalonar
Conjugation
Conjugation of destalonar (first conjugation)
| infinitive | destalonar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | destalonant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | destalonat | destalonada | |||||
| plural | destalonats | destalonades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | destalono | destalones | destalona | destalonem | destaloneu | destalonen | |
| imperfect | destalonava | destalonaves | destalonava | destalonàvem | destalonàveu | destalonaven | |
| future | destalonaré | destalonaràs | destalonarà | destalonarem | destalonareu | destalonaran | |
| preterite | destaloní | destalonares | destalonà | destalonàrem | destalonàreu | destalonaren | |
| conditional | destalonaria | destalonaries | destalonaria | destalonaríem | destalonaríeu | destalonarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | destaloni | destalonis | destaloni | destalonem | destaloneu | destalonin | |
| imperfect | destalonés | destalonessis | destalonés | destalonéssim | destalonéssiu | destalonessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| affirmative | — | destalona | destaloni | destalonem | destaloneu | destalonin | |
| negative (no) | — | no destalonis | no destaloni | no destalonem | no destaloneu | no destalonin | |
Further reading
- “destalonar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026