dekoltować

From dekolt + -ować. First attested in 1856.^[1]

• IPA^(key): /dɛ.kɔlˈtɔ.vat͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvat͡ɕ
• Syllabification: de‧kol‧to‧wać

dekoltować impf

1. (transitive) to expose cleavage [with accusative ‘what’]
   • 1884 August 30, Dr Polak, Słowo‎^[2], volume 3, number 200, Warsaw: Antoni Zaleski, page 2:

     Okazy dekoltowania widzimy zwłaszcza w kostiumach od początku wieku ośmnastego.

     Examples of exposing cleavage can be seen especially in costumes from the early eighteenth century.

2. (transitive) to cut décolletage in clothing [with accusative ‘in what’]
3. (reflexive with się) to wear clothing with décolletage or low-cut clothing
   • 1869 April 11, Alexandre Dumas fils, quotee, “W kwestyi upadłych”, in Przegląd tygodniowy, number 15, Warsaw, page 122:

     Gdzież ma tę godność kobiéta, która się dekoltuje aż do bioder, którą ubiera mężczyzna, która ma lożę w Alkazarze i któréj przyjaciele nadają przezwiska jak ballerinie z Mabillu?

     Where is the dignity of a woman who dresses in clothes low-cut to the hips, who is dressed by a man, who has a lodge in Alkázar, and whose friends give her nicknames as if she were a ballerina from Mabille?

• dekoltować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• dekoltować się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• dekoltować in Polish dictionaries at PWN