-ittus

Latin

Alternative forms

Etymology

    Uncertain. Perhaps doublet (with littera rule) of -ītus, from Proto-Italic *-tos.

    Pronunciation

    Suffix

    -ittus (feminine -itta, neuter -ittum); first/second-declension suffix

    1. diminutive suffix, used to create nouns

    Usage notes

    Attested in the female form in proper nouns of the Imperial period.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative -ittus -itta -ittum -ittī -ittae -itta
    genitive -ittī -ittae -ittī -ittōrum -ittārum -ittōrum
    dative -ittō -ittae -ittō -ittīs
    accusative -ittum -ittam -ittum -ittōs -ittās -itta
    ablative -ittō -ittā -ittō -ittīs
    vocative -itte -itta -ittum -ittī -ittae -itta

    Descendants

    • Italo-Romance:
      • Italian: -etto, -etta
      • Neapolitan: -itto, -etta
      • Sicilian: -ittu, -itta
    • Gallo-Romance:
    • Ibero-Romance: