compedio

Latin

Etymology

From compēs (shackles) +‎ -iō.

Pronunciation

Verb

compediō (present infinitive compedīre, perfect active compedīvī, supine compedītum); fourth conjugation

  1. to shackle, fetter
    • c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 5.1.23–24, (Trochaic Septenarius):
      [Philocrates] Quid fecisti? [Hegio] In lapicidinas compeditum condidi, / ubi rescivi mihi data esse verba.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 85:
      Tum compediti ānum lima praetĕrunt / aut lapide excutiunt clavom.
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

References

  • compedio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • compedio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.