ceartaigh

Irish

Etymology

From ceart (“correct, right”) +‎ -igh. Compare Manx kiartee.

Verb

ceartaigh (present analytic ceartaíonn, future analytic ceartóidh, verbal noun ceartú, past participle ceartaithe) (ambitransitive)

to correct; rectify, amend; chastise, reprove; adjust
Synonyms: (correct) beachtaigh, (reprove) spreag
to compose, arrange
Synonym: cóirigh
to expound
to mend

Conjugation

Conjugation of *ceartaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ceartaím	ceartaíonn tú; ceartaír^†	ceartaíonn sé, sí	ceartaímid; ceartaíonn muid	ceartaíonn sibh	ceartaíonn siad; ceartaíd^†	a cheartaíonn; a cheartaíos	ceartaítear
past	cheartaigh mé; cheartaíos	cheartaigh tú; cheartaís	cheartaigh sé, sí	cheartaíomar; cheartaigh muid	cheartaigh sibh; cheartaíobhair	cheartaigh siad; cheartaíodar	a cheartaigh	ceartaíodh
past habitual	cheartaínn / ceartaínn^‡	cheartaíteá / ceartaíteá^‡	cheartaíodh sé, sí / ceartaíodh sé, sí^‡	cheartaímis; cheartaíodh muid / ceartaímis^‡; ceartaíodh muid^‡	cheartaíodh sibh / ceartaíodh sibh^‡	cheartaídís; cheartaíodh / ceartaídís^‡; ceartaíodh siad^‡	a cheartaíodh	cheartaítí / ceartaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ceartóidh mé; ceartód; ceartóchaidh mé^†	ceartóidh tú; ceartóir^†; ceartóchaidh tú^†	ceartóidh sé, sí; ceartóchaidh sé, sí^†	ceartóimid; ceartóidh muid; ceartóchaimid^†; ceartóchaidh muid^†	ceartóidh sibh; ceartóchaidh sibh^†	ceartóidh siad; ceartóid^†; ceartóchaidh siad^†	a cheartóidh; a cheartós; a cheartóchaidh^†; a cheartóchas^†	ceartófar; ceartóchar^†
conditional	cheartóinn; cheartóchainn^† / ceartóinn^‡; ceartóchainn^†^‡	cheartófá; cheartóchthá^† / ceartófá^‡; ceartóchthá^†^‡	cheartódh sé, sí; cheartóchadh sé, sí^† / ceartódh sé, sí^‡; ceartóchadh sé, sí^†^‡	cheartóimis; cheartódh muid; cheartóchaimis^†; cheartóchadh muid^† / ceartóimis^‡; ceartódh muid^‡; ceartóchaimis^†^‡; ceartóchadh muid^†^‡	cheartódh sibh; cheartóchadh sibh^† / ceartódh sibh^‡; ceartóchadh sibh^†^‡	cheartóidís; cheartódh siad; cheartóchaidís^†; cheartóchadh siad^† / ceartóidís^‡; ceartódh siad^‡; ceartóchaidís^†^‡; ceartóchadh siad^†^‡	a cheartódh; a cheartóchadh^†	cheartófaí; cheartóchthaí^† / ceartófaí^‡; ceartóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gceartaí mé; go gceartaíod^†	go gceartaí tú; go gceartaír^†	go gceartaí sé, sí	go gceartaímid; go gceartaí muid	go gceartaí sibh	go gceartaí siad; go gceartaíd^†	—	go gceartaítear
past	dá gceartaínn	dá gceartaíteá	dá gceartaíodh sé, sí	dá gceartaímis; dá gceartaíodh muid	dá gceartaíodh sibh	dá gceartaídís; dá gceartaíodh siad	—	dá gceartaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ceartaím	ceartaigh	ceartaíodh sé, sí	ceartaímis	ceartaígí; ceartaídh^†	ceartaídís	—	ceartaítear

past participle	ceartaithe

verbal noun	ceartú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

fabhtcheartaigh (“troubleshoot”)

Mutation

Mutated forms of *ceartaigh*
radical	lenition	eclipsis
ceartaigh	cheartaigh	gceartaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.