beachtaigh

Irish

Etymology

From beacht (“exact, precise”) +‎ -igh.

Verb

beachtaigh (present analytic beachtaíonn, future analytic beachtóidh, verbal noun beachtú, past participle beachtaithe)

(transitive) to correct
Synonym: ceartaigh
(transitive, with ar) to criticize

Conjugation

Conjugation of *beachtaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	beachtaím	beachtaíonn tú; beachtaír^†	beachtaíonn sé, sí	beachtaímid; beachtaíonn muid	beachtaíonn sibh	beachtaíonn siad; beachtaíd^†	a bheachtaíonn; a bheachtaíos	beachtaítear
past	bheachtaigh mé; bheachtaíos	bheachtaigh tú; bheachtaís	bheachtaigh sé, sí	bheachtaíomar; bheachtaigh muid	bheachtaigh sibh; bheachtaíobhair	bheachtaigh siad; bheachtaíodar	a bheachtaigh	beachtaíodh
past habitual	bheachtaínn / beachtaínn^‡	bheachtaíteá / beachtaíteá^‡	bheachtaíodh sé, sí / beachtaíodh sé, sí^‡	bheachtaímis; bheachtaíodh muid / beachtaímis^‡; beachtaíodh muid^‡	bheachtaíodh sibh / beachtaíodh sibh^‡	bheachtaídís; bheachtaíodh / beachtaídís^‡; beachtaíodh siad^‡	a bheachtaíodh	bheachtaítí / beachtaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	beachtóidh mé; beachtód; beachtóchaidh mé^†	beachtóidh tú; beachtóir^†; beachtóchaidh tú^†	beachtóidh sé, sí; beachtóchaidh sé, sí^†	beachtóimid; beachtóidh muid; beachtóchaimid^†; beachtóchaidh muid^†	beachtóidh sibh; beachtóchaidh sibh^†	beachtóidh siad; beachtóid^†; beachtóchaidh siad^†	a bheachtóidh; a bheachtós; a bheachtóchaidh^†; a bheachtóchas^†	beachtófar; beachtóchar^†
conditional	bheachtóinn; bheachtóchainn^† / beachtóinn^‡; beachtóchainn^†^‡	bheachtófá; bheachtóchthá^† / beachtófá^‡; beachtóchthá^†^‡	bheachtódh sé, sí; bheachtóchadh sé, sí^† / beachtódh sé, sí^‡; beachtóchadh sé, sí^†^‡	bheachtóimis; bheachtódh muid; bheachtóchaimis^†; bheachtóchadh muid^† / beachtóimis^‡; beachtódh muid^‡; beachtóchaimis^†^‡; beachtóchadh muid^†^‡	bheachtódh sibh; bheachtóchadh sibh^† / beachtódh sibh^‡; beachtóchadh sibh^†^‡	bheachtóidís; bheachtódh siad; bheachtóchaidís^†; bheachtóchadh siad^† / beachtóidís^‡; beachtódh siad^‡; beachtóchaidís^†^‡; beachtóchadh siad^†^‡	a bheachtódh; a bheachtóchadh^†	bheachtófaí; bheachtóchthaí^† / beachtófaí^‡; beachtóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go mbeachtaí mé; go mbeachtaíod^†	go mbeachtaí tú; go mbeachtaír^†	go mbeachtaí sé, sí	go mbeachtaímid; go mbeachtaí muid	go mbeachtaí sibh	go mbeachtaí siad; go mbeachtaíd^†	—	go mbeachtaítear
past	dá mbeachtaínn	dá mbeachtaíteá	dá mbeachtaíodh sé, sí	dá mbeachtaímis; dá mbeachtaíodh muid	dá mbeachtaíodh sibh	dá mbeachtaídís; dá mbeachtaíodh siad	—	dá mbeachtaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	beachtaím	beachtaigh	beachtaíodh sé, sí	beachtaímis	beachtaígí; beachtaídh^†	beachtaídís	—	beachtaítear

past participle	beachtaithe

verbal noun	beachtú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *beachtaigh*
radical	lenition	eclipsis
beachtaigh	bheachtaigh	mbeachtaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “beachtaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN