buun

Afar

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbuːn/ [ˈbuːn]
  • Hyphenation: buun

Noun

búun m (plural buunitté f)

  1. alternative form of bún

Declension

        Declension of búun      
absolutive búun
predicative búunu
subjective búun
genitive búun
  Postpositioned forms
l-case búunul
k-case búunuk
t-case búunut
h-case búunuh

References

  • Didier Morin (2012), “BUNA”, in Dictionnaire afar-français (Djibouti, Erythrée, Ethiopie), Karthala, →ISBN, page 252

Gilbertese

Noun

buun

  1. spoon

Kalkoti

Etymology

    Inherited from Sanskrit व्रज॑ति (vrájati, to go, wander), from Proto-Indo-Iranian *wráǰati, from Proto-Indo-European *wrégeti, from *wreg- + *-eti. Cognate with Palula bíi.

    Verb

    buun (masculine singular imperfective)

    1. to go

    References

    • Hultman, David (2023) Topics in the grammar of Kalkoti (Thesis)‎[1], Stockholm University, page 37

    Pangutaran Sama

    Noun

    buun

    1. (anatomy) hair