burknąć

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Slavic *burčati
Polish burczeć
Proto-Indo-European *-né-der.
Proto-Slavic *-nǫti
Polish -nąć
Polish burknąć

    From burczeć + -nąć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈburk.nɔɲt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -urknɔɲt͡ɕ
    • Syllabification: burk‧nąć

    Verb

    burknąć pf (imperfective burczeć)

    1. (transitive) to mutter, to grumble, to say something with a bad mood
      Synonyms: see Thesaurus:narzekać
    2. (transitive, archaic) to rebuke, to scold (someone)
    3. (transitive) to rumble (about a stomach)

    Conjugation

    Conjugation of burknąć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive burknąć
    future tense 1st burknę burkniemy
    2nd burkniesz burkniecie
    3rd burknie burkną
    impersonal burknie się
    past tense 1st burknąłem,
    -(e)m burknął     		burknęłam,
    -(e)m burknęła     		burknęłom,
    -(e)m burknęło     		burknęliśmy,
    -(e)śmy burknęli     		burknęłyśmy,
    -(e)śmy burknęły
    2nd burknąłeś,
    -(e)ś burknął     		burknęłaś,
    -(e)ś burknęła     		burknęłoś,
    -(e)ś burknęło     		burknęliście,
    -(e)ście burknęli     		burknęłyście,
    -(e)ście burknęły
    3rd burknął burknęła burknęło burknęli burknęły
    impersonal burknięto
    conditional 1st burknąłbym,
    bym burknął     		burknęłabym,
    bym burknęła     		burknęłobym,
    bym burknęło     		burknęlibyśmy,
    byśmy burknęli     		burknęłybyśmy,
    byśmy burknęły
    2nd burknąłbyś,
    byś burknął     		burknęłabyś,
    byś burknęła     		burknęłobyś,
    byś burknęło     		burknęlibyście,
    byście burknęli     		burknęłybyście,
    byście burknęły
    3rd burknąłby,
    by burknął     		burknęłaby,
    by burknęła     		burknęłoby,
    by burknęło     		burknęliby,
    by burknęli     		burknęłyby,
    by burknęły
    impersonal burknięto by
    imperative 1st niech burknę burknijmy
    2nd burknij burknijcie
    3rd niech burknie niech burkną
    anterior adverbial participle burknąwszy
    verbal noun burknięcie
    adjective
    adverb
    • burkliwie
    verb

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.