burkliwy
Polish
Etymology
Etymology tree
From burknąć + -liwy.[1] First attested in 1815.[2]
Pronunciation
- IPA(key): /burˈkli.vɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -ivɘ
- Syllabification: bur‧kli‧wy
Adjective
burkliwy (not generally comparable, comparative bardziej burkliwy, superlative najbardziej burkliwy, derived adverb burkliwie)
- (derogatory) surly (speaking gruffly, reluctantly)
- (derogatory) surly (spoken rudely, reluctantly)
- (obsolete, rare) synonym of hałaśliwy (“noisy”)
Declension
Declension of burkliwy (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
burkliwy | burkliwa | burkliwe | burkliwi | burkliwe | |
| genitive | burkliwego | burkliwej | burkliwego | burkliwych | ||
| dative | burkliwemu | burkliwej | burkliwemu | burkliwym | ||
| accusative | burkliwego | burkliwy | burkliwą | burkliwe | burkliwych | burkliwe |
| instrumental | burkliwym | burkliwą | burkliwym | burkliwymi | ||
| locative | burkliwym | burkliwej | burkliwym | burkliwych | ||
Derived terms
nouns
- burkliwość
References
- ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “burkliwy”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
- ^ Ignacy Lachnicki (1815), Biografia włościanina nad brzegami Niemna powyżéy Łosośnéy mieszkaiącego (in Polish), page 137
Further reading
- burkliwy in Polish dictionaries at PWN
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “burkliwy”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 237
- burkliwy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego