burczeć

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *burčati.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbur.t͡ʂɛt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -urt͡ʂɛt͡ɕ
    • Syllabification: bur‧czeć

    Verb

    burczeć impf (perfective burknąć)

    1. (transitive) to mutter, to grumble, to say something with a bad mood
      Synonyms: see Thesaurus:narzekać
    2. (transitive, archaic) to rebuke, to scold (someone)
    3. (transitive) to rumble (about a stomach)

    Conjugation

    Conjugation of burczeć impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive burczeć
    present tense 1st burczę burczymy
    2nd burczysz burczycie
    3rd burczy burczą
    impersonal burczy się
    past tense 1st burczałem,
    -(e)m burczał
    burczałam,
    -(e)m burczała
    burczałom,
    -(e)m burczało
    burczeliśmy,
    -(e)śmy burczeli
    burczałyśmy,
    -(e)śmy burczały
    2nd burczałeś,
    -(e)ś burczał
    burczałaś,
    -(e)ś burczała
    burczałoś,
    -(e)ś burczało
    burczeliście,
    -(e)ście burczeli
    burczałyście,
    -(e)ście burczały
    3rd burczał burczała burczało burczeli burczały
    impersonal burczano
    future tense 1st będę burczał,
    będę burczeć
    będę burczała,
    będę burczeć
    będę burczało,
    będę burczeć
    będziemy burczeli,
    będziemy burczeć
    będziemy burczały,
    będziemy burczeć
    2nd będziesz burczał,
    będziesz burczeć
    będziesz burczała,
    będziesz burczeć
    będziesz burczało,
    będziesz burczeć
    będziecie burczeli,
    będziecie burczeć
    będziecie burczały,
    będziecie burczeć
    3rd będzie burczał,
    będzie burczeć
    będzie burczała,
    będzie burczeć
    będzie burczało,
    będzie burczeć
    będą burczeli,
    będą burczeć
    będą burczały,
    będą burczeć
    impersonal będzie burczeć się
    conditional 1st burczałbym,
    bym burczał
    burczałabym,
    bym burczała
    burczałobym,
    bym burczało
    burczelibyśmy,
    byśmy burczeli
    burczałybyśmy,
    byśmy burczały
    2nd burczałbyś,
    byś burczał
    burczałabyś,
    byś burczała
    burczałobyś,
    byś burczało
    burczelibyście,
    byście burczeli
    burczałybyście,
    byście burczały
    3rd burczałby,
    by burczał
    burczałaby,
    by burczała
    burczałoby,
    by burczało
    burczeliby,
    by burczeli
    burczałyby,
    by burczały
    impersonal burczano by
    imperative 1st niech burczę burczmy
    2nd burcz burczcie
    3rd niech burczy niech burczą
    active adjectival participle burczący burcząca burczące burczący burczące
    passive adjectival participle burczany burczana burczane burczani burczane
    contemporary adverbial participle burcząc
    verbal noun burczenie

    Derived terms

    adjective

    Further reading