aditar
Galician
Alternative forms
Etymology
Perhaps inherited from Latin dictāre, prefixed with a-. Then, doublet of ditar, a later borrowing. Alternatively, from Latin additō.
Pronunciation
- IPA(key): /adiˈtaɾ/ [a.ð̞iˈt̪aɾ]
- Rhymes: -aɾ
- Hyphenation: a‧di‧tar
Verb
aditar (first-person singular present adito, first-person singular preterite aditei, past participle aditado)
- (intransitive) to be fitting, suitable, useful or enjoyable
- 1895, Antonio López Ferreiro, A tecedeira de Bonaval, page 334:
- É indudabre que a vida do campo é a máis aditada aa naturaleza do home; pois que na vida das cidades, como súa mercé ben sabe, hai moito de artificioso e estudiado, e imposto; o cal non pode menos de violentar os nosos naturales instintos e as nosas tendenzas.
- «There's no doubt that life in the country is the most suitable for the human nature; because in urban life, as your grace well know, there is much of artificial and studied, and imposed; which just can but force our natural instincts and our tendencies.»
- (transitive) to command; to dictate
- Synonym: dictar
- 1861, Xoán Manuel Pintos, A Galicia:
- Anque España xa toda está rendida, e casi tod'as prazas xa tomadas, e a libertá perdida na Cruña vai a dar as boqueadas; non pode consentir, o honor llo adita, que o máis fero inimigo sin ver sangre profane a gran ciudá de María Pita.
- The whole of Spain has surrendered, almost every stronghold taken, the lost freedom is going to take her last breath in A Coruña; but he cannot consent, honour dictates it, that the fiercest enemy profanes the great city of María Pita without the sight of blood
- to adapt (adjust for a given purpose)
- Synonym: aditar
Conjugation
1Less recommended.
References
- Antón Luís Santamarina Fernández, editor (2006–2013), “aditar”, in Dicionario de Dicionarios da lingua galega [Dictionary of Dictionaries of the Galician language] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Antón Luís Santamarina Fernández, editor (2006–2013), “ditar”, in Dicionario de Dicionarios da lingua galega [Dictionary of Dictionaries of the Galician language] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Antón Luís Santamarina Fernández, Ernesto Xosé González Seoane, María Álvarez de la Granja, editors (2003–2018), “aditar”, in Tesouro informatizado da lingua galega (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- “aditar”, in Dicionário Estraviz de galego (in Galician), 2014–2026
- Rosario Álvarez Blanco, editor (2014–2024), “aditar”, in Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega, →ISSN
Portuguese
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /a.d͡ʒiˈta(ʁ)/ [a.d͡ʒiˈta(h)]
- (São Paulo) IPA(key): /a.d͡ʒiˈta(ɾ)/
- (Rio de Janeiro) IPA(key): /a.d͡ʒiˈta(ʁ)/ [a.d͡ʒiˈta(χ)]
- (Caipira) IPA(key): /a.d͡ʒiˈta(ɻ)/
- (Portugal) IPA(key): /ɐ.diˈtaɾ/ [ɐ.ðiˈtaɾ]
- (Southern Portugal) IPA(key): /ɐ.diˈta.ɾi/ [ɐ.ðiˈta.ɾi]
- Hyphenation: a‧di‧tar
Verb
aditar (first-person singular present adito, first-person singular preterite aditei, past participle aditado)
Conjugation
1Brazilian Portuguese.
2European Portuguese.
Further reading
- “aditar”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “aditar”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Spanish
Etymology
From Latin additus (“annexed, augmented, having been added”), perfect passive participle of addō (“to add”). Related to añadir.
Pronunciation
- IPA(key): /adiˈtaɾ/ [a.ð̞iˈt̪aɾ]
- Rhymes: -aɾ
- Syllabification: a‧di‧tar
Verb
aditar (first-person singular present adito, first-person singular preterite adité, past participle aditado)
Conjugation
| infinitive | aditar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | aditando | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | aditado | aditada | |||||
| plural | aditados | aditadas | |||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | adito | aditastú aditásvos |
adita | aditamos | aditáis | aditan | |
| imperfect | aditaba | aditabas | aditaba | aditábamos | aditabais | aditaban | |
| preterite | adité | aditaste | aditó | aditamos | aditasteis | aditaron | |
| future | aditaré | aditarás | aditará | aditaremos | aditaréis | aditarán | |
| conditional | aditaría | aditarías | aditaría | aditaríamos | aditaríais | aditarían | |
| subjunctive | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | adite | aditestú aditésvos2 |
adite | aditemos | aditéis | aditen | |
| imperfect (ra) |
aditara | aditaras | aditara | aditáramos | aditarais | aditaran | |
| imperfect (se) |
aditase | aditases | aditase | aditásemos | aditaseis | aditasen | |
| future1 | aditare | aditares | aditare | aditáremos | aditareis | aditaren | |
| imperative | — | tú vos |
usted | nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ustedes | |
| affirmative | aditatú aditávos |
adite | aditemos | aditad | aditen | ||
| negative | no adites | no adite | no aditemos | no aditéis | no aditen | ||
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive aditar | dative | aditarme | aditarte | aditarle, aditarse | aditarnos | aditaros | aditarles, aditarse |
| accusative | aditarme | aditarte | aditarlo, aditarla, aditarse | aditarnos | aditaros | aditarlos, aditarlas, aditarse | |
| with gerund aditando | dative | aditándome | aditándote | aditándole, aditándose | aditándonos | aditándoos | aditándoles, aditándose |
| accusative | aditándome | aditándote | aditándolo, aditándola, aditándose | aditándonos | aditándoos | aditándolos, aditándolas, aditándose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative adita | dative | adítame | adítate | adítale | adítanos | not used | adítales |
| accusative | adítame | adítate | adítalo, adítala | adítanos | not used | adítalos, adítalas | |
| with informal second-person singular voseo imperative aditá | dative | aditame | aditate | aditale | aditanos | not used | aditales |
| accusative | aditame | aditate | aditalo, aditala | aditanos | not used | aditalos, aditalas | |
| with formal second-person singular imperative adite | dative | adíteme | not used | adítele, adítese | adítenos | not used | adíteles |
| accusative | adíteme | not used | adítelo, adítela, adítese | adítenos | not used | adítelos, adítelas | |
| with first-person plural imperative aditemos | dative | not used | aditémoste | aditémosle | aditémonos | aditémoos | aditémosles |
| accusative | not used | aditémoste | aditémoslo, aditémosla | aditémonos | aditémoos | aditémoslos, aditémoslas | |
| with informal second-person plural imperative aditad | dative | aditadme | not used | aditadle | aditadnos | aditaos | aditadles |
| accusative | aditadme | not used | aditadlo, aditadla | aditadnos | aditaos | aditadlos, aditadlas | |
| with formal second-person plural imperative aditen | dative | adítenme | not used | adítenle | adítennos | not used | adítenles, adítense |
| accusative | adítenme | not used | adítenlo, adítenla | adítennos | not used | adítenlos, adítenlas, adítense | |
Further reading
- “aditar”, in Diccionario de americanismos [Dictionary of Americanisms] (in Spanish), Association of Academies of the Spanish Language [Spanish: Asociación de Academias de la Lengua Española], 2010