abstraktado

From abstrakti +‎ -ado. First attested in 1910.^[1]

• IPA^(key): /abstrakˈtado/
• Rhymes: -ado
• Syllabification: abs‧trak‧ta‧do

abstraktado (accusative singular abstraktadon, plural abstraktadoj, accusative plural abstraktadojn)

1. abstraction (act or process of abstracting)
   • 2002, István Ertl, “De blatoj dresitaj ĝis repudio”, in La Ondo de Esperanto, number 6 (92):

     Li analizas la ŝanĝiĝantan socian kaj konadan rolon de skribo, kaj asertas ke la legokapablo kaj -emo, nuntempe malkreskantaj, gravas por la homo ne tiom por akiri sciojn kiom por ekhavi kaj trejni la kapablon de abstraktado.

     He analyzes the changing social and cognitive role of writing, and asserts that the ability and tendency to read, currently in decline, are important to people not so much for acquiring knowledge as for getting and training the capability of abstraction.

   • 2009 [1847], Vilhelmo Lutermano, transl., La mizero de la filozofio, translation of The Poverty of Philosophy by Karl Marx (in French), →ISBN, page 51:

     Al s-ro Prudono ne sufiĉas elimini el la rilato inter propono kaj postulo la elementojn pri kiuj ni parolis. Li pelas ĝis ekstremo la abstraktadon, per tio ke li kunveldas ĉiujn produktantojn en unu solan produktanton, ĉiujn konsumantojn en unu solan konsumanton kaj lasas la batalon elbataliĝi inter tiuj du ĥimeraj personoj.

     To Mr. Proudhon, it is not enough to eliminate the elements we have spoken of from the relationship between supply and demand. He pushes the abstraction to the extreme, and thereby welds together all producers within one sole producer, all consumers within one sole consumer, and lets the battle become a battle between these two chimeral characters.